Oturmus düsünüyordum, bir anda o geldi aklima tekrar'dan.
o evet ta kendisi degilmiydi,
o bütün hayvanlar aleminin en yükseginde olan.
o degilmiydi tek basina sarp daglarinda ulasilmaz ucurumlarinda yasayan,
o degilmiydi en yüksek'ten ucan, kendisinden yüksek'te kimsenin olmayacagini bilen,
o degilmiydi avini hep zor olanlardan secen,
o degilmiydi gökyüzünde ucmaya baslayinca korkulan,
o degilmiydi sürü ile degil tek basina ucan,
o degilmiydi herseyin en zorunu en basarilmasi guc olanini seven?
Icinde vardi,kaninda ruhunda vardi,hep ozgurluktu kimse tarafindan ulasilmaz, kendine ozel yasantisi vardi.
Kanatlarini acip gökyüzünde süzüldügünde, adate bütün herkes selam verir kendisine, bakarlar bu ne heybet allah'im diye…..
Ardindan tribünler geliyor aklima,düsünüyorum, ruhum beni bir anda kapalinin tam ortasina götürüyor, üstündeki heybetli heykeli ile bir bag kuru veririyorum hemen. Tribunlerin hep bir agizdan bagirip tezahurat yapmalari kartalin ucusuna benziyordu, görenler duyanlar allah'im bu ne taraftar diyor, sonra yapilan marslar geliyor aklima hepsi sanki onun ruhundaki benzersizligi, kendine öz olusunu animsatiyor bana.
Peki onca atilan suclamalar, hani bazilari varya, bütün medya,
politikacilar etrafinda ama diyorum, o da kartaldaki yalniz ucma ozelligi olsa gerek. Sürülerle ucmaz kartallar…
Bakiyorum ordaki insanlara, hepsi birer kartal, hep bir agizdan "Besiktas'im sen cok yasa canim feda olsun sana" söylenmeye baslandiginda, bütün cihan yerinden oynar.
Bu sadece soylenen bir mars degil ortaya konulan bir askin bir sevginin hikaysidir. Nede olsa 12.adamdir onlar, hepsinin yuregi bir kartal, kalbi kartaldir. Bastirin kartallarim, güzel günler bizlerindir, biraz daha sabir..
inönü'ye karanlik cöktügü zaman
Disarda yagmurlar yagdigi zaman
Tribunlerde KARTAL costugu zaman
Haydi bastir Sanli KARTALIM…
tarafından güncellenmiştir.
