Vezirler huzura çıkmışlar:
– Padişahım, hazinede para kalmadı.Yeni vergilere ihtiyacımız var,diyerekten…
– Padişah, kavuğunun altından kafasını kaşımış,
– Eeee! Ne vergisi koyalım?, demiş…
– Köprülere adam koyalım, geçenden bir akçe alsınlar!
Padişah,
– Tamam, demiş.
Aradan bir süre geçtikten sonra sormuş vezirlerine:
– Tepki var mı?
– Hiç bir tepki yok!
– İyi o zaman köprünün diğer tarafına adam koyun, çıkandan da bir akçe alsın!
Aradan bir süre geçmiş, Padişah:
– Var mı şikayet?
– Yok!
Halkının tepkisizliğine kızan Padişah, gürlemiş:
– Köprülerin ortasına da adam koyun, gelip geçeni becersin!
Aradan birkaç gün geçmiş, hala bir tepkinin olmamasına içerleyen Padişah, çağırmış vezirlerini,
– Köyün birine gidelim. Halkı dinleyelim hele bir, demiş.
Gitmişler köye,
Padişah sormuş: – Var mı şikayet?
Ses yok.
Padişah: – Var mı şikayet?
Konuşun yoksa, taş üstünde taş, omuz üstünde baş bırakmayacağım,diye gürleyince arkalardan cılız bir ses duyulmuş:
– Padişahım, o köprünün ortasındaki adam var ya!..
– Eeee!, demiş Padişah bir umutla…