istanbul'da üniversitede okuyan genç kiz ankara'daki babasina telefon eder:
– baba, merhaba. ben lale….
– oooo. güzel kizim benim. nabersin bakalim?
kiz aglamaya baslar; babasi ise üzüntü ve meraktan kafayi yemektedir:
– nooldu kizim? anlatsana
– murat evi terketti. bosanmak istiyormus
– ne evi lan? ne bosanmasi? sen ne zaman evlendin de bosaniyorsun?
– hani senin hiç hoslanmadigin esrarkes çocuk vardi ya. ben onunla
evlendim.
– iyi halt ettin, zilli. neyse, artik yapacak bi sey yok. versin
mahkemeye, hemen bosanin
– bosanalim ama benden 10 milyar istiyor. eger vermezsem, iyi
zamanlarimizda çektigi çiplak fotograflarimi internetten herkese
yollayacakmis.
– püüh. rezil.. çiplak fotograf çektirdin, öyle mi?
– ama babacigim. o benim kocamdi. ne biliyim böyle bir pustluk
yapacagini.
– peki. olan olmus artik. yarin havale ederim parayi.
ögleden sonra bankaya gidip çekersin; sonra da alip yakarsin o kahrolasi
fotograflari.
– sagol baba. eeee. şey…bi de kürtaj için 2 milyara ihtiyacim var.
adam artik iyice fenalasir. boguk bir sesle konusur:
– kürtaj mi? bi de hamile mi kaldin o çocuktan sen?…
– aslinda ondan degil. zenci bi çocuk vardi. zaten o yüzden ayriliyoruz ya..
adam bayilmak üzeredir. nabzi yükselir, tansiyonu düser, artik inleyerek
konusmaktadir:
– biz seni oraya okumaya yollamistik. sen ne haltlar çevirmissin.
allahim. nedir bu basimiza gelenler. okulu bititir bitirmez ankara'ya
dönüyorsun, yoksa kirarim bacaklarini.
– istersen hemen dönebilirim babacigim. ben geçen yil okuldan atildim
çünkü.
adam masanin üzerindeki soguk su dolu sürahiyi basindan asagiya devirir ve ancak bu sekilde konusmasini sürdürebilir:
– okuldan mi atildin? hani birlikte avukatlik yapacaktik, zilli? eh ulan?
sen hele bi gel buraya. ben sana yapacagimi bilirim. evden disariya adim attirmiycam sana. ilk isteyenle de evlendiricem.
– o is zor be baba. biliyorsun, moda oldu, artik evlenmeden önce esler birbirlerinden saglik raporu istiyorlar…pek iyi bi rapor sunacagimi zannetmiyorum ben.
– allahim, çildiracagim. bir de cinsel hastaliklar haaa. kesin o
zencidendir.
– çok pis arkadaslari vardi. bilmem artik hangisinden kapmisimdir..
güm diye bir ses duyulur. adam kisa bir süre için kendinden geçmistir; ancak
hemen kendisini toparlayip tekrar telefonu alir.
– hemen bu aksam dayini yolluyorum oraya. seni alip gelecek. adresini ver
bakiyim.
– mahmutpasa karakolu'ndayim. gelirken kefalet için de biraz para getirsin yaninda.
– karakol mu? bi de karakola mi düstün layyynnn? ne yaptin?
– dün kafam çok bozuktu, çok içmisim. araba kiralayip dolasmaya çiktim. o kafayla arnavutköy'de kokoreççi dükkanina girdim. ama neyse ki kimse ölmedi. dükkan sahibiyle kiralik araba firmasina biraz para vermek
gerekir sanirim.
adam artik iyice fenalasmistir. hatta fenalasmak ne kelime; adeta
kahrolmustur. telefonda kisa bir sessizlik olur. kiz tekrar konusmaya
baslar:
– babacigim. sakin üzülme. bütün bunlar bir sakaydi. ben sadece sinifta
kaldigimi söylemek için aramistim…
bunun üzerine adam sevinçle ve mutlulukla haykirir:
-cCanin sagolsun be güzelim, bosveeerrr. okul da neymis? hiç mühim degil,
tatli canin sagolsun senin..
tarafından güncellenmiştir.
:D:D İyi fikir heee
