Varlığın Yoksa Yokluğun da Yoktur!

“sen , bendeki çoğulluklardaydın …hiç yanılmadım ! “

Kırık hikayeler ülkesinde ki olumsuzluklara rağmen nasıl da yaşama sarılırdım . öyle sanıyordum bedenimi tüketen umut yoksulluğumun dermanını … seninle yaşıyor(d)um !

Sana koşmalarım vardı… adımlarım küçükte olsa , hani yolumu bilmesem de “sen” diye , ardımda kalan ayak izlerim vardı… nefesin nefesime karışmaktaydı ; içimde olağanca güzelliğinle savruluyordun . her yerden geçiyordun ki bir tek kalbimde gülüyordun ; içimde aşktın , savruluyordun…
“ seni hiç kimselere anlat(a)madım ; nasıl anlatacağımı
bil(e)miyordum…”

Sana yenilişlerim vardı… sisin arkasında duruşların oldukça , kaybedişlerim çoğalırdı ; acaba şimdi hangi şirinliğiyle karşıma çıkacak diye meraklı bir düşünce ordusunun içerisinde bulurdum kendimi… şaşırırdım ! ama yalan değil , sonunda çok sevinirdim .

Bazen varlığından öte yokluğun geliyor ya , inan içimde her yer seni arıyor… her şeye aldanıyorum , kırılıyorum ; bir tek sensizliğe dayanamıyorum . evet ! sen benim en büyük sınavımsın bu dünyada(ki) ; sana olan sevgi çokluğuyla girebilirim ancak cennetine . içimde kavuşmak hayaliyle yanan sayısız dualarda buluyorum bedenimi ; biliyorum ! ibadetimsin , sadece çok seviyorum…

“ yağmurun toprağa kavuşması gibi… bir toz kalkar yüreğimden , aşkınla yıkanırım…”

-bugün varlığının günü / hani doğum günüm gibi… deniz kenarında bekleyen ,dalgalara karışan azat düşleri gibi bir ben ve en çok yine seni seven ; ve biliyorum artık deniz de sensin dalgalar da… aslında sen tuhaf bir uçurumdaki tek yaşama dönüş sebebisin; yaşamdaki kimliksin , mucizesin…

ve sen , hayalinle… uğruna yollar yürüdüğüm , patikalarda papatya kokularıyla bezendiğim ; sevgilim ! ömrümün varı , tek gerçeğim ; tarifsiz anlatılarımdaki cennet yüreklim… seni çok özledim !..

ne tuhaf değil mi ? Varlığın da tapmak / yokluğun da çırpınmak… aslında en çok aşkından kan-ter içinde kalakalmak / yılmamak , yanılmamak…

aşk adına ; mühürlü bir kalbim var … bir akşamüstü gel istersen ; atalım içimizde ki sevgi tohumlarını toprağımıza ; mutlulukla , sevgiyle besleyelim … gel sevgilim gel ! aşkımızı dağa , taşa ısmarlayalım… ihanetsiz sevgilere mutluluğumuzu damıtarak , sarılalım…