Herkesin kendine göre yaşadığı bir duygudur çarşı.
bazen bir kedidir benim için, bazen bir kardeş, bazen bir kadın, bazen bir arkadaş, bazen de bir dost. hatta öyle bir şeydir ki bazen sokakta yürürken, paltosunun altından sarkan basma eteğini gördüğüm bir yaşlı ninedir, elinde pazar çantası içinde iki-üç domates olan. ya da denizdir, sudur, gökyüzüdür, enginliktir bunaldığımda içimi rahatlatan. çarşı sevgidir bunlar için hissettiğim duygu değil, bunların ta kendisidir çoğu zaman.
ya geri kalan zamanlarda? işte o kişiseldir, kendinle baş başasındır o zaman. bazen göz yaşlarımdadır kimsenin elini uzatıp silemediği. bazen herkesin duyabildiği kahkahalarımda. belki yaşamın kendisidir belki değil. bilinmez… hayatın büyük bir bölümünde ise çarşı canımdır kanımdır.
kimi zaman sevgim derim ona
kimi zaman sevgilim,
fark etmez. çarşı gene bakidir. söküp atamayacağım gibi onunla yaşamaya alışmalıyımdır da. bana bakarken karşımdaki ister alık alık, ister istekli, ister kızgın, ister aşağılayarak çarşı o bakışı yüceltmektir kalbimin bir köşesinde çoğu zaman aptallık olsa da…
yoksa alışkanlık mıdır çarşı? sabahları uyurken onu izlemeye, telefondaki sesine, tenine, yüzüne, sinirine, şehvetine, ilgisine ya da ilgisizliğine alışmak mıdır yoksa? hayatımın bir bölümüne istekli ya da isteksiz soktuğum birine alışmak ondan vazgeçmenin zorluğu mudur yoksa? alışkanlığı bırakmak mı zor geliyor acaba? peki ya ona alışmayı sevdiysem?
belki de hayatın anlamıdır çarşı. peki o zaman ne yapacağız kendi içindeki anlamsızlıkları. tutarsızlıktır benim sevgim her ne kadar tutarlı görünse de.
kimi zaman çenemi kapatmak
kimi zaman da bas bas bağırmaktır belki de.
şunu söylemekten çekinmemeli bence.. çarşı acıdır. zordur katlanılması, ister aşkla karışık olsun, ister anne, ister arkadaş, ister dost, ister bir olgu isterse bir olay olsun… çünkü sevdiğin zaman beklemeye başlarsın içten içe, ister kabul et ister etme…
bazen sokakta, yağan kar altında aptalca onu beklemektir bu acı, bazen seni anlamasını beklemek, bazen bir güle güledir, bazen bir hastalık…
aynı zamanda ÇARŞI bir korkudur da. kimi sevgiler için kaybetme korkusu, kimi sevgiler için zarar görecek, kimi sevgiler için nazar değecek, kimi sevgiler için başına bir şey gelecek korkusu. kimi zaman kendimden korkmak kimi zaman da karşımdakinden korkmaktır. bazense coşkudur tarifi olamayacak. coşku daha çok aşkta yaşansa da…
aslında çelişkiler yumağının ta kendisidir çarşı benim için. ne başı belli ne de sonu…
çarşı,
herşeydir,heryerdir,heryerdedir…
Beşiktaşmı ?
işte o bizim HERŞEYİMİZDİR.
tarafından güncellenmiştir.
