Forumlar › Forumlar › Taraftar › Serbest Kürsü › gölgelerin dansı
- Bu konu 3 yanıt içerir, 1 izleyen vardır ve en son 18 yıl 7 ay önce
tyler durden tarafından güncellenmiştir.
-
YazarYazılar
-
Mart 4, 2008: 1:09 am #1175399
Yıldızlı gecelerde mum ışığında dans eden bir çift gölgenin,etraflıca aşkla başlayan,bitmemecesine,sonsuzluk hayalleri vardı beyinlerinin bir köşesinde.Bir tutam sevgi,zarif bir dokunuş,kimyası bozuk delicesine şairane yaklaşımlar.Zamanla aşk acısıyla garipsenecek bir yalnızlığa dönüşeceğini kim bilebilirdi ki?Gölgelerin dansının sonunun mezarlara gömülü umutlardan ibaret olabileceğini…
Hırslar,kıskançlıklar,rekabet ve kesilmiş bileklerden sızan kan misali durmak bilmeyen yalnızlık..
Yağan karla birlikte,kaldırımlardaki ışığın altında şemsiyesiz yürüyüşler,yerini yavan ve zaptedilmesi mümkün olmayan hiçliğe bırakır.Kaybolan tek vücut,reçete ihtiyacı olan anlamsız ve geçmişi özleyen boş bakışlarda saklıdır artık.Çekirdek aile beklentileri yok olup gider umutsuz hayallerde.
Yıpranmış kırmızı çarşaflar,sıradan,beyaz yenileriyle yer değiştirir.Şeytanın ruhunu sarmaladığı kovulası terkedilmişlikte geçer bi-çare geceler.Uykusuzluk,başağrıları ve şişmiş gözlerle karşılar sabahları.Zaman yaraları tamir eder diye kandırır kişi kendini.Yalanlarla oyalar yüreğini.Sonunda karton bir kutunun içine koyup,yastığının altına saklar sevgisini…
Düşlerde kalır geceler boyu süren gölgelerin dansı.Yıldızlarsa tek şahidi.
Mart 4, 2008: 1:17 am #1739583Aşk, yapmayı en çok sevdiğimiz şey gibidir.Çikolata yemek gibi mesela.Sarmal yaylar üzerinde gökyüzüne doğru zıplamak yada heyecanlamak doyasıya. Çılgıncasına çığlıklar atmak,dans etmek,çok susayıp sonunda suya ulaşmak gibi.Aşk güzeldir,yaşamak gibi…
Mart 4, 2008: 3:48 am #1739600yok olmak üzere çıktığım koşuda
h e r – m o l a d a
bana su veren biridir sevgili
öpmeye / sevmeye
zamanın yetmediği-ll-
son parçası elimde kalan
kırık bir temmuzdur şimdi zaman
sen / üzerimde unutup gölgeni
sabahımdan yıldızlarla beraber dağılan
y i t i k – s e v g i l isözler vuruldu
gözlerim karanlık yorgunu
gör işte
he – ce – li – yo – rum
şiirlerimde taşıdığım
her dizede saçlarına aklar düşen
m a h ç u p – s e v g i m iv e – d ü n – g e c e
sessizce omuzuna konan
nefesini kokladığın o serçe bendim
işte söyledim
ayrılık yine pusuda
durma
hesap sor şimdi
tüylerimi ürperterek geçen hayattan
ş a ş ı r t – b e n iMart 15, 2008: 7:40 pm #1748190Eski dostları düşünüyorum sık sık.
Avucuma aldığım suya karışıp dökülüverdiler kum tanecikleri gibi, birer birer.
Evi saran duvarlar, pencereler her şeyi görüyor ama susuyorlardı. Bu ıssızlık, bu soğukluk neden diye soruyorum. Buz tutmuş kütüphanemin rafları. Kitaplar, fotoğraflar ve hatıralar.
Kar tipi hailne dönüştü. Kanepeler, perdeler kar içinde. Yerdeki halı donmuş.
Dostlarım nerde?
Her yeni gün, yeni bir yaprak dökülüyor anıların arşivinden.Telefona sarılmak, seslerini duymak, odamı ısıtmak istiyorum. Cevapsız kalıyor seslenişlerim. Hepsi öldüler.
Evren ve içindekiler ve ben…Bir başımayım, kaçabilmek olanaksız.
Sırtım bir türlü ısınmak bilmiyor… -
YazarYazılar
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.