07-02-2007, 14:42
|
#102 |
| Guest |
-Anne! Beg babam gelmiş... dedi. Bu söz, o muntazir arami inandırmadı. - Seni yalancı! Der iken sofada kalınca bir ses, gıcırtılı bir der iken bir ayak sadası aksetti kadın fert-i sürurundan yerinden kalkamadı. No.: 13 Sayfa 23 30 Rabiü’l-evvel 1313 TENBİH - 3 Geçenki derslerimizde kelamı teşkil eden kelimelerin tenafür ve garabet ve kıyasa muhalefetten salim olmasını tenbil etmiştik. Bunlar yazılarımızı seve seve okutacak tezbinat-ı sureye kabilinden olup mektuplarımızı temiz ve muntazam giyinmiş bir masumanin resmi gibi gösterir şeyler olduğu cihetle dikkate şayandır. Ancak iş bununla yani kelimelerin düzgün ve muntazam olmasıyla bitmiyor onlardan teşkil eden kelamda dahi fesahat ve intizam aramak lazım geldiğinden ayrı ayrı bulundukları halde fasih olan iki kelimenin bir araya gelmesinden tenafür husuli me’mul ise terk ve tefrik olunmalarına ve mütenafir kelimelerin yanyana gelmemesine ve za’if - te’lif ve te’kid ve tetebbu’a izafet misüllü memnu’atın nazar-ı itibare alınmasına ihtiyaç vardır. Ba-husus bunlar ruh’ul kelam olan ma’naya teallük ettiğinden kavalib-i me’ani olan elfaz ve kelimatın intizamına olunacak dikkatten ziyade şayan-ı nazardır. |
|
|  |