Sonra (etfal-i sagire) ünvanlı makaleyi okudular. Bu makalede iki hanım için mühim idi. Bu arada çocukların terbiye-i maddiye ve maneviyelerinden, hıfzı’s-sıhhalarına aid mevattan bahsolunuyordu. Bir aileye dahil olmak o ailenin meş’ale-i istikbalini uyandırmak hasılı validenin hissiyle mütehassis bulunmak fikirleri şimdi iki refikayı tebessümler içinde meşgul ediyordu. Onların pişgah-ı nigahide iri ma’i gözlü, henüz beş yaşında top çehreli bir ma’sumun altun saçları uçuyordu. Mültehiz bir ses. Onların kalplerine (Anne!) diye aksediyor7, sonra ruhlarına dökülüyordu.
Malumat muharriresi hanımefendiye Nadire Hanım tarafından yazılan varakayı okurlarken ikisi de bir hiss-i şükran içinde kaldılar. Tuvalet denilen, Genç kadınlarımızı birçok emraze düçar eden bu süs ve moda hastalığının ne kadar mazar olduğu isbat edildikten sonra şeri’at-ı garra-yı islamiyenin icrasını emrettiği taharet ve nezafet kadar mükemmel bir tuvalet olamayacağı pek edibane ve diyanet perverane bir suretde tasvir edilmişti. |