-Nedir o elinizdeki?
-Hanımlar gazetesi
-Kaçıncı nüshası?
-Otuzuncu...
-Dildar! Doğru söyle! Bu gazeteyi muntazaman aldığına göre bari baştan nihayetine kadar okuyor musun?
-Okuyorum. Hiç okumasam para verir alır mıyım?
-Demek şayan-ı istifade bir gazete!”
-Hay hay! Fakat bazı dini makale sahipleri yazdıkları şeyleri özene özene yazmıyorlar. Yanlış yanlış fikirler beyan ediyorlar. Bir takım hakayık-ı şeriyye mestur kalır.
-O.... Dildar! Sen odeta dini yazılmış bir makale sahibinin noksanlarını ekmal-i zevaidini imha etmek fikrinde bulunduğunu bana anlatmak istiyorsak söyle bakalım hangi makale hatadır.
-Hangi makale olacak “Hanımlara Mahsus” gazetenin otuzuncu nüshasının ikinci sütunundaki (Bir kadının mesudiyeti acaba nasıl hasıl olabilir) ünvanlı makaleyi arae ederek” işte bu makale
-İyi oku bakalım muarız hanım (Dildar makaleyi serapa okuduktan sonra bi - perva dedi ki)
Aðabey! Bir kere bu makaleye F.K. haným tarafýndan serlevha ittihaz edilen ibaredeki (müsaadet) kelimesi na - bemhal istimal olunmuþ onun yerine (mesudiyet) demek icab ederdi. Bu bir. Bir de þeriat-ý garra-yý Muhammediyenin arae eylediði þehra-i nurani saliklerinin azalmaya teessüf etiðinden sonra adet-i kadime-i islamiyeyi bazý hanýmlarýmýzýn alafranga adete tercih ettiklerini tayib etmek istiyor. Bu babda bendeniz de hanýmefendi ile müttefikim. Lakin “Alafranga adetin þayan-ý kabul bazý cihetleri” fýkrasýna gelince bu kabulden istinkaf etmekle beraber hanýmefendiyi müehhezeye kadar cesaretlenebilirim. Fikrimce (Alafranga) namýyla tamim eden adetlerin ekseri bizim ahlakýmýza, adatýmýza asla tevafuk etmez. |