10 Kasım 🙁

Forumlar › Forumlar › Taraftar › Atatürk Köşesi › 10 Kasım 🙁

  • Bu konu 36 yanıt, 17 izleyen içerir ve en son 16 yıl önce tarihinde MeHLiKa tarafından güncellenmiştir.
15 yazı görüntüleniyor – 1 ile 15 arası (toplam 37)
  • Yazar
    Yazılar
  • #1218391
    alpler
    Katılımcı
      5_k1.jpg

      Beni görmek demek, mutlaka yüzümü görmek demek değildir. Benim fikirlerimi, benim duygularımı anlıyorsanız ve hissediyorsanız bu yeterlidir.
      K.Atatürk

      Ölümünün 71. yılında saygıyla andığımız Ulu Önderimiz Atatürk, Kulübümüz’ün kurulmasından büyük mutluluk duymuş ve kurtuluşu sağlayacak ilk gizli teşkilatlanmayı Beşiktaşlı sporculara vermiştir.
      Mustafa Kemal Atatürk, Erkan-ı Harbiye’nin 3. sınıfına gelmişti. Bazen sabahlara kadar uyumuyor, hürriyet ve istibdadı düşünüyordu. Bu arada mektebini bitirdikten sonra kurmayı düşündüğü Vatan ve Hürriyet Cemiyeti yavaş yavaş kafasında şekilleniyor, mezun olacak arkadaşlarını bu doğrultuda hazırlıyordu. İşte tam bu günlerde bir haber aldı. Beşiktaş Bereket Jimnastik Kulübü (1903) kurulmuştu. Subay ve Saray’a yakın kişilerden oluşan bu kuruluş, Mustafa Kemal’in ilgisini iyice çekti. Nasıl olmuştu da Yıldız Sarayı’na 100 metre mesafedeki Osman Paşa Konağı’nda gençler biraraya gelmiş; Saray hafiyelerinin gözlerinin önünde sportif faaliyetlerine girişmişlerdi? Mustafa Kemal’i o günlerde sportif çalışmalardan çok, Saray’a karşı oluşturdukları fikirler ilgilendiriyordu. Mustafa Kemal, kurucularının Zabit, yaptıkları sporların güreş, eskrim, gülle, aletli jimnastik, boks, halter, barfiks olmasından dolayı da Beşiktaş Bereket Jimnastik Kulübü ile ilgilenmişti. Fakat O’nu daha çok ilgilendiren, bu gençlerin istibdadı yenerek biraraya gelmeleriydi. Atatürk’ün bu şekilde Beşiktaş Bereket Jimnastik Kulübü’ne bağlılığı arttı.

      Öyle ki, Mustafa Kemal Atatürk, katıldığı bir İttihati Terakki toplantısında şu tenkitlerde bulunuyordu: “Beşiktaş Osmanlı Terbiye-i Bedeniye kadar olamadınız. Programınız ve lideriniz yok.”

      1914 ile 1920 yılları arasında Akaretler/Spor Caddesi'nde Beşiktaş Jimnastik Kulübü'ne komşu olan Atatürk, görevi gereği sık sık İstanbul dışına çıktığı günlerde, birlikte oturduğu annesiyle kız kardeşinin Siyah-Beyazlı sporcu ve idarecilere emanet ederdi. Taraftarlar arasında asker kökenli olmanın getirdiği sevgi ve saygıyla pekişen bağlılık, Ulu Önder'in kurtuluşu sağlayacak ilk gizli teşkilatlanmayı Beşiktaşlı sporculara verdiği belgelerle sabittir.

      Atatürk’ün Akaretler Yokuşu üzerinde oturduğu 76 nolu binanın dış kapısı yanındaki Mermer Kitabe'de şu satırlar yer almaktadır: "Atatürk, 1.Dünya Savaşı'ndan düşmana karşı İstanbul'u koruyup kurtaran, Çanakkale Müdafihi Anafartalar Kumandanı Mustafa Kemal Paşa iken bu evde kiracı olarak kalmıştır."

      Mustafa Kemal Atatürk; Yıldırım Orduları Grup Kumandanlığı görevine başlamadan önce 1916'nın ilk günlerinde Akaretler'deki evinin arka kapısından Beşiktaş Jimnastik Kulübü idman sahasına inmiş (şimdiki Plazalar'ın bulunduğu alan), Ahmet Fetgeri ile Fuat Balkan Beyler'i yanına çağırıp, kendileriyle şu konuşmayı yapmıştır: "Efendiler; sizlerin ve sporcularınızın ciddi çalışmalarını, çeviklik ve maharetlerini uzun zamandan beri büyük bir zevkle, dikkatle izliyorum. Spordan yoksun bir gençlik nasıl ki vatan müdafası sırasında etkili olamıyorsa, insan denen varlığın kafa yapısı da ne derece tekamül ederse etsin, bedeni ikişafı noksan ve yetersiz olursa o vücut o kafayı ileriye götüremez, taşıyamaz. Bugün bünyenizde toplayıp, ilmi metodlarla yetiştirmeye çalıştığınız bu gençler, tam anlamda bedenen ve fikren geliştikleri zaman vatan müdafaasında ilmi sahalarda olduğu gibi spor alanlarında da Avrupalı hasımlarına Türk'ün ölmez gücünü ispat edeceklerdir. Sizi candan kutlar, başarılarınızı her zaman duymak isterim."

      #2186025
      alpler
      Katılımcı
        Atatürk Haftası

        Ülkemizin kurtarıcısı, devletimizin kurucusu Atatürk, 10 Kasım 1938 günü saat dokuzu beş geçe öldü.
        O tarihten bu yana 10 Kasım'la başlayan hafta, yurdumuzda Atatürk Haftası olarak değerlendirilir. Bu hafta içinde; Atatürk'ün yaşamı, yurtseverliği, inkılap ve ilkeleri anlatılır. Ata'nın daha iyi tanıtılması amacıyla açık oturumlar düzenlenir. Radyo ve televizyonda, Atatürk'ün konuşmaları kendi sesinden dinletilir. Atatürk'le ilgili filmler gösterilir.
        10 Kasım günü Atatürk, tüm yurtta törenlerle anılır. Ölüm anı olan saat dokuzu beş geçe "ti" sesi ile saygı duruşuna geçilir. Kara ve deniz taşıtları oldukları yerde durarak düdüklerini çalarlar. Düzenlenen anma törenlerinde Ata'nın yaşam öyküsü, Atatürk inkılap ve ilkeleri anlatılır, seçilmiş Atatürk şiirleri okunur.

        #2186026
        alpler
        Katılımcı
          Atatürk'ün Son Yılları Ve Ölümü

          Atatürk'ün ilk hastalık belirtisi 1937 yılında ortaya çıktı. 1938 yılı başlarında Yalova'da bulunduğu sırada, ciddî olarak hastalandı. Buradaki tedavi olumlu sonuç verdi. Fakat tamamen iyileşmeden Ankara'ya yaptığı yorucu yolculuk, hastalığının artmasına sebep oldu.

          Bu tarihlerde Hatay sorununun gündemde olması da onu yormaktaydı. Hasta olmasına rağmen, Mersin ve Adana'ya geziye çıktı. Kızgın güneş altında askerî birliklerimizi teftiş edip tatbikat yaptıran Atatürk, çok yorgun düştü. Ülkü edindiği millî dava uğruna kendi sağlığını hiçe saydı. Güney seyahati hastalığının artmasına sebep oldu. 26 Mayıs'ta Ankara'ya döndükten sonra tedavi ve istirahat için İstanbul'a gitti. Doktorlar tarafından, siroz hastalığı teşhisi kondu. Deniz havası iyi geldiği için, Savarona Yatı'nda bir süre dinlendi. Bu durumda bile ülke sorunlarıyla ilgilenmeye devam etti. İstanbul'a gelen Romanya kralı ile görüştü. Bakanlar Kurulu toplantısına başkanlık etti. 4 Temmuz 1938'de Hatay Antlaşması'nın yürürlüğe girmesi Atatürk'ü çok sevindirip moralini düzeltti.

          Temmuz sonlarına kadar Savarona'da kalan Atatürk'ün hastalığı ağırlaşınca Dolmabahçe Sarayı'na nakledildi. Fakat hastalığı durmadan ilerliyordu. O'nun hastalığını duyan Türk halkı, sağlığıyla ilgili haberleri heyecanla takip ediyor, bütün kalbiyle iyileşmesini diliyordu. Hastalığının ciddiyetini kavrayarak 5 Eylül 1938'de vasiyetini yazıp servetinin büyük bir kısmını Türk Tarih ve Türk Dil kurumlarına bağışladı.

          Ekim ayı ortalarında durumu düzelir gibi oldu. Fakat, çok arzuladığı hâlde, Ankara'ya gelip cumhuriyetin on beşinci yıl dönümü törenlerine katılamadı. 29 Ekim 1938'de kahraman Türk Ordusu'na yolladığı mesaj, Başbakan Celâl Bayar tarafından okundu. "Zaferleri ve mazisi insanlık tarihi ile başlayan, her zaman zaferlerle beraber medeniyet nurlarını taşıyan kahraman Türk ordusu!" sözü ile Türk Ordusu'nun önemini belirtmiştir. Yine aynı mesajda "Türk vatanının ve Türk'lük camiasının şan ve şerefini, dahilî ve harici her türlü tehlikelere karşı korumaktan ibaret olan vazifeni, her an ifaya hazır ve amade olduğuna benim ve büyük ulusumuzun tam bir inan ve itimadımız vardır" diyerek Türk Ordusu'na olan güvenini belirtmiştir.

          Atatürk 1 Kasım 1938'de Türkiye Büyük Millet Meclisi'nin açılış töreninde de bulunamadı. Hazırladığı açılış nutkunu Başbakan Celâl Bayar okudu. Atatürk bu nutkunda ülkenin imarı, sağlık hizmetleri ve ekonomi konularındaki faaliyetleri açıkladı. Bundan başka eğitim ve kültür konularına da temas edip gençliğin millî şuurlu ve modern kültürlü olarak yetişmesi için İstanbul Üniversitesi'nin geliştirilmesi, Ankara Üniversitesi'nin tamamlanması ve Van Gölü civarında bir üniversitenin kurulması için çalışmaların yapıldığını belirtti. Türk Tarih ve Türk Dil kurumlarının çalışmalarından duyduğu memnuniyeti açıkladı. Ayrıca Türk gençliğinin kültürde olduğu gibi spor sahasında da idealine ulaştırılması için Beden Terbiyesi Kanunu'nun uygulamaya konulmasından duyduğu memnuniyeti belirtti. Atatürk, ölümüne kadar memleket meselelerinden bir an olsun uzak kalmamıştı.

          Atatürk'ün hastalığı tekrar şiddetlendi. 8 Kasımda sağlığıyla ilgili raporlar yayımlanmaya başlandı. Bütün memleketi tekrar derin bir üzüntü kapladı. Her Türk'ün kalbi onun kurtulması dileğiyle çarpıyordu. Ancak, kurtarılması için gösterilen çabalar sonuç vermedi ve korkulan oldu. Dolmabahçe Sarayı'nda 10 Kasım 1938 sabahı saat dokuzu beş geçe, insan için değişmez kanun, hükmünü uyguladı. Mustafa Kemal Atatürk aramızdan ayrıldı.
          Bu kara haberle, yalnız Türk milleti değil, bütün dünya yasa büründü. Büyük, küçük bütün devletler onun cenaze töreninde bulunmak üzere temsilciler göndererek, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucusuna karşı duydukları derin saygıyı belirten mesajlar gönderdiler.

          16 Kasım günü Atatürk'ün tabutu, Dolmabahçe Sarayı'nın büyük tören salonunda katafalka konuldu. Üç gün üç gece, gözü yaşlı bir insan seli ulu önderine karşı duyduğu saygı, minnet ve bağlılığını ifade etti.
          Cenaze namazı 19 Kasım günü Prof. Şerafettin Yaltkaya tarafından kıldırıldı. On iki generalin omzunda sarayın dış kapısına çıkarılan tabut, top arabasına konularak, İstanbul halkının gözyaşları arasında Gülhane Parkı'na götürüldü. Buradan bir torpido ile Yavuz zırhlısına nakledildi. Büyük Ada açıklarına kadar, donanmamız ve törene katılmak için gelmiş olan yabancı gemilerin eşlik ettiği Yavuz zırhlısı cenazeyi İzmit'e getirdi. Burada Yavuz zırhlısından alınan cenaze, özel bir trene kondu. Atalarına son saygı görevlerini yapmak üzere toplanan halkın kalbinde derin bir üzüntü bırakarak Ankara'ya getirilmek üzere hareket edildi. Atatürk'ün vefatı üzerine cumhurbaşkanı seçilen İsmet İnönü, Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanı, bakanlar, Genelkurmay Başkam, milletvekilleri ile ordu ve devlet ileri gelenleri tarafından karşılanan cenaze, Türkiye Büyük Mîllet Meclisi önünde hazırlanan katafalka kondu. Ankara halkı da onun cenazesi önünden saygıyla geçerek son görevini yaptı. 21 Kasım 1938 Pazartesi günü, sivil ve askerî yöneticiler ile yabancı devlet temsilcilerinin hazır bulunduğu ve on binlerce insanın katıldığı büyük bir tören yapıldı. Daha sonra Atatürk'ün tabutu katafalkta alınarak. Etnografya Müzesinde hazırlanan geçici kabre kondu.

          Türk milleti daha sonra, bu büyük insana lâyık, Ankara Rasattepe'de bir Anıtkabir yaptırdı. 10 Kasım 1953'te Etnografya Müzesinden alınan Atatürk'ün naaşı Anıtkabir'e getirildi. Burada yurdun her ilinden getirilmiş olan vatan toprakları ile hazırlanan ebedî istirahatgâhına yerleştirildi.

          #2186027
          alpler
          Katılımcı
            Atatürk'ün Vasiyeti

            "Malik olduğum bütün nutuk ve hisse senetleriyle Çankaya'daki menkul ve gayrimenkul emvalimi Cumhuriyet Halk Partisi'ne atideki şartlara, terk ve vasiyet ediyorum:

            1. Nutuk ve hisse senetleri, şimdiki gibi, İş Bankası tarafından nemalandırılacaktır.

            2. Her seneki gibi nemadan, nispetleri şerefi mahfuz kaldıkça, yaşadıkları müddetçe, Makbule'ye ayda bin, Afet'e 800, Sabiha Gökçen'e 600, Ülkü'ye 200 lira ve Rukiye ile Nebile'ye şimdiki yüzer lira verilecektir.

            3. Sabiha Gökçen'e bir ev de alınabilecek, ayrıca para verilecektir.

            4. Makbule'nin yaşadığı müddetçe Çankaya'da oturduğu ev de emrinde kalacaktır.

            5. İsmet İnönü'nün çocuklarına yüksek tahsillerini ikmal için muhtaç olacakları yardım yapılacaktır.

            6. Her sene nemâdan mütebaki miktar yarı yarıya, Türk Tarih ve Dil Kurumlarına tahsis edilecektir."

            Mustafa Kemal Atatürk

            #2186028
            alpler
            Katılımcı
              Mustafa Kemal’in Ardından

              Genç, ihtiyar herkes ölür. Ama, Atatürk’ün bu ulusa aşıladığı kalkınma ve yükselme inancı asla ölmez.”
              Yaşar Nabi Nayır

              “Atatürk, dinamik bir ruha sahiptir. O’na tutunan insan, olduğu yerde kalmaz. Atatürk, geliştirici ve genişletici bir düşünceyse sahiptir. O’nun arkasından gidenler, geride kalmaz.”

              Cemal Gürsel

              “O’na, ‘Ordu yok’ dediler, ‘Kurulur’ dedi. ‘Para yok’ dediler, ‘Bulunur’ dedi. ‘Düşman çok’ dediler, ‘Yenilir’ dedi. Ve bütün dedikleri çıktı.”

              İ. Habib Sevük

              “Çoktan, pek çoktan beri bu millet bir oğlunun kişiliğinde böylesine kendini bulmamıştı.”
              Yahya Kemal Beyatlı

              “Türk ulusu Atatürk’te iki yüz yıl beklediği kurtarıcıyı bulmuştur.Atatürk’ün eseri,bir bütün olarak tek bir kelimede toplanabilir: Kurtuluş!
              Falih Rıfkı Atay

              “Hiç bir ülke, yeni Türkiye’nin Atası tarafından başlatılan yenileşme kadar hızlı ve o kadar kökten bir gelişme göstermemiştir. Şimdiki Türkiye’nin tarihi, bu eşsiz devlet adamının tarihidir.

              Bulgar Dneess Gazetesi

              “Atatürk, yüzyılımızın yetiştirdiği en büyük şahsiyetlerden ve eşsiz deha ve fazileti toplamış önderlerinden biriydi. O, mücadelesini çalışmasının, ahlakının ve yaratıcılığının verimini ulusu için kullanmıştır.”

              Suriye Elif Ba Gazetesi

              #2186029
              alpler
              Katılımcı

                10 Kasım Türküsü

                Atatürk! Anıtkabir devrimlerini söyler,
                Bozkır ovalarına, Erciyes'e Ağrı'ya,
                Ulusun egemen olduğunu
                Özgür olduğunu
                Haykıracağım haykıracağım işte,
                Senin sustuğunca!

                Yolunda yürüyeceğim Atatürk;
                Ana baba oğul kız,
                Dere tepe bucak köy,
                Yeryüzü yaşamalarımla değil
                Oralarda, Senin gittigince!

                Atatürk, taşıyacağım
                Çanakkale'de, Sakarya'da, Çankaya'da, al al,
                Senin taşıdığını;
                Yurdun gök ülküsü
                Dalgalanırken,
                Senin bayrağını yücelteceğim.
                Senin çıktığınca.

                F. Hüsnü DAĞLARCA

                Atatürk

                Sen Atatürk'ü tanımazsın çocuğum
                Ne insandı O, ne insandı.
                İzmir'e gelişini görseydin.
                Ne şanlıydı O, ne şanlıydı.

                Benzerdi sana, bana
                Bizim gibiydi eli, ayağı
                Ama bir yol baksaydın yüzüne.
                İçin sevgisiyle dolardı.

                Vapura biniyorsak dilediğimizde,
                Sokakta geziyorsak hür,
                İyi bak dört yana,
                Atatürk'ün aklı görünür.

                Arı Türkçe konuşuyorsak,
                Türkçe düşünüyorsak bugün,
                Her işimizde O'nun gücü.
                Büyük öğretmeni Türk'ün.

                Halkımızın arasında, halktan,
                Davul vurur dengi dengine.
                Dünya rastlamış mıdır?
                Atatürk'ün dengine.

                N. Ulvi AKGÜN

                Atatürk'ü Duymak

                Ulu rüzgâr esmedikçe
                Yaşamak uyumak gibi.
                Kişi ne zaman dinç;
                Dalgalanırsa bayrak bayrak gibi.

                Ne var şu dünyada ekmekten daha aziz?
                Sürdüğün tarlalara sevginle serpildik.
                Ekmek olmak için önce
                Buğday olmak gibi.

                Silinir sözcüklerden sen hatıra geldikçe
                Cılız sözler: Uzanmak, yorulmak, durmak gibi.
                Kuvvettir yaptıkların her yeni yetişene
                Her ışık-kaynak gibi.

                En yakınlar zamanla yüzyıllarca uzak gibi,
                Bir sen varsın kalacak, bir sen ölümsüz,
                Daha da yakınsın, daha da sıcak
                Bıraktığın toprak gibi.

                Kaç Türk var şu dünyada, bir o kadar susuz,
                Hepsinin gönlünde sen, bir pınar bulmak gibi,
                Ancak senin havanda sağlıklar esenlikler:
                Olmaya devlet cihanda Atatürk'ü duymak gibi.

                Behçet NECATİGİL

                Atatürk Gülümsedi

                Atatürk gülümsedi öğretmenim
                Siz sınıfa girince
                Dağıldı kara bulutlar
                Açıldı gonca.

                Baktı ki okul yenidir
                Siz yenisiniz düşünceler yeni
                Atatürk gülümsedi öğretmenim
                Saklayamadı sevincini.

                Baktı ki gençsiniz bilgili
                Eğitiyorsunuz yolunca yöntemince
                Atatürk gülümsedi öğretmenim
                Sevindi onca.

                Baktı ki karışmış aramıza
                Çiziyorsunuz yolu
                Atatürk gülümsedi öğretmenim
                Gözleri dolu dolu.

                Anlaşılan bütün yaz
                Atatürk gözünü kırpmamış
                Çünkü boşmuş sıralar
                Çünkü harf okunmamış.

                ………………………..

                Ama baktı ki gün doğmuş
                Bir koşu varmışız okula
                Özlemle açılmış kitaplar
                Bir iştah kızda oğlanda.

                Baktı ki zil çalmış sınıfa girmişsiniz
                Bütün bakışlar sizde
                Günaydın demiş derse başlıyorsunuz
                Sımsıcak bir sevgi gözlerinizde

                Baktı ki Türkiye'si Türkiye'miz
                Aydınlık ufuklara yürüyor hızla
                Atatürk gülümsedi öğretmenim
                Kürsüde kendini görünce.

                Talât TEKİN

                Atatürk'ü Gördüm Düşümde

                Sizler yaşadıkça çocuklarım
                Ben de yaşıyorum demek,
                İşte aranızdayım Ahmetler, Mehmetler'le,
                Sizler yaşadıkça çocuklarım
                Elele
                Yanınızdayım

                Sizler yaşadıkça çocuklarım
                Daha ferah içim,
                Gök daha geniş denizler daha geniş,
                Vatan ya vatan,
                Vatan sonsuzluktan gelmiş
                Sonsuzluğa açılan yol
                Vatan siz.

                Sizler yaşadıkça çocuklarım
                Bilin ki
                Ben de yaşarım,
                Bir sevinç düştü mü içinize
                Bir keder düştü mü içinize
                Bilin ki
                Aranızda ben varım.

                A.Rıza ERGÜVEN

                #2186030
                alpler
                Katılımcı

                  Bir Tutkudur Mustafa Kemal

                  Bir Tutkudur Mustafa Kemal;
                  Nice sevdalara değişilmeyen.
                  Yitirilmiş Kasımlarda açan umuttur,
                  Bir baştır, vazgeçilmeyen…

                  Bir Türküdür Mustafa Kemal;
                  Suskun ağızlarda söyleşir, durur.
                  Çaltıburnu'nda gözetir denizi.
                  Köroğlu'nda bağdaş kurup oturur…

                  Bir İnançtır Mustafa Kemal;
                  Yurdun dört yönünde, bir çağdır yaşayan.
                  Sarmış kollarıyla, çepçevre ulusu.
                  Sakarya boylarından Akdeniz'e taşıyan…

                  Bir Anlamdır Mustafa Kemal;
                  Belkahve'den dürbünüyle seyrediyor İzmir'i.
                  Özgürlük diyor, al atının üstünde,
                  Kırıyor kılıcıyla, tutsak eden zinciri…

                  Bir Bayraktır Mustafa Kemal;
                  Çekilmiş kalelere, rüzgârda dalgalanan.
                  Bozkırın bağrında yol alan kağnılara,
                  Işık tutan, güç veren, yol bulan…

                  Y.Doğan ERGENELİ

                  Kurtuluş Öncüleri İçin

                  Yan yana iki çocuk görsem
                  İşte Atatürk diyorum
                  Özgürlüğün toprağı uyanıyor
                  İçin için seviniyorum.

                  Koşuşan iki öğrenci görsem
                  İçimin güneşi ısınıyor
                  Yürüyen bir bakış gibi
                  Mustafa Kemal geliyor.

                  Kol kola iki işçi görsem
                  Ekmeğim çoğalıyor birden
                  Bir ışık düşüyor ortalığa
                  İşte Atatürk diyorum.

                  İşte Atatürk diyorum
                  İlk kuruluş öncüleri
                  Bir gül çağrısında hepsi
                  Bize uzanmış elleri.

                  Mehmet KIYAT

                  Atatürk Yazar

                  Sordum seni;
                  Dağına, taşına Türkiye'min,
                  Herkes kendinden emin,
                  Yükseldi gür sesler;
                  Umutlar, sevgiler:
                  O biziz, O bizleriz.
                  Hepimiz bir parçayız
                  Atatürk'ten,
                  Bütün doğa,
                  Atatürk'ü anar,
                  Atatürk'ü şaşar.
                  Herşeydir OTürkiyem'de.
                  Göller, ırmaklar, ormanlar.
                  İmza imza Atatürk yazar.

                  M. Vasfi SARAL

                  Mustafa Kemal'ler Tükenmez

                  Tükenir elbet gökte yıldız, denizde kum tükenir
                  Bu vatan bu topraklar cömert
                  Kutsal bir ateşim ki ben sönmez
                  İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

                  Ben de etten kemiktendim elbet
                  Ben de bir gün geçecektim elbet
                  İki Mustafa Kemal var iyi bilin
                  Ben işte o ikincisi sonsuzlukta
                  Ruh gibi bir şey görünmez
                  İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

                  Hep kardeşliğe bolluğa giden yolda
                  Bilimin yapıcılığın aydınlığında
                  Güzel düşünceler soyut fikirlerde ben
                  Evrensel yepyeni buluşlarda
                  Geriliği kovmuşum ben dönmez
                  İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

                  Başın mı dertte beni hatırla
                  Duy beni en sıkıldığın an
                  Baştan sona herşeyiyle bu vatan
                  Sakın ağlamasın Kasım'larda Fatih'ler Kanunî'ler ölmez
                  İnanın Mustafa Kemal'ler tükenmez

                  Halim YAGCIOGLU

                  Mustafa Kemal'in Elleri

                  Elleri konuşuyor Mustafa Kemal'in;
                  Zaferi, barışı yaratmış elleri.
                  Hürriyeti, saadeti, adaleti
                  Sevgiyle dağıtmış elleri.

                  Elleri konuşuyor Mustafa Kemal'in,
                  İçli, temiz, mert elleri,
                  Bütün nimetlerini sunmuş bize
                  Türk sofrası gibi cömert elleri.

                  Elleri konuşuyor Mustafa Kemal'in;
                  Öğretmen elleri.
                  Bir tahta başında, bir kürsüde
                  Bize bizi öğreten elleri.

                  Elleri konuşuyor Mustafa Kemal'in;
                  Işık, deniz, sel elleri.
                  Bizi her şeyden çok seven
                  Güzel elleri.

                  A. Hikmet PAR

                  #2186031
                  alpler
                  Katılımcı

                    Mustafa Kemal Seslense

                    Yüzyıllar öncesinden
                    Yüzyıllar sonrasından sesleniyorum size
                    Ben Mustafa Kemal'im heyy…
                    Ben Mustafa Kemal'im.
                    Büyük büyük denizlerim vardır benim
                    Hürriyeti içmiş dalgalarım.
                    Hürriyetle kabarmış dalgalarım vardır benim
                    Ulusumun yarınında sevincim
                    Ben Mustafa Kemal'im heyy…
                    Karanlığı deler gözlerim.
                    Dalgalara binip gelmiş kahraman,
                    Gökçe gözlerine türküler yaktığımız…
                    Hâni bir güneş doğmuştu ya Samsun'dan
                    İşte benim…
                    Ben…
                    Mustafa Kemal…
                    Ölmek yaşamaktır vatan uğrunda
                    Deyip, öyle girdim savaşa
                    Komut verdim
                    Şahlandı cümle vatan
                    Boğdum kör talihi zindanında.
                    Bahtı gülen anaları yurdumun
                    Gökleri, dağları, denizleri
                    Yarınları, güvenip de uyuduğum
                    Aslan yeleli ışığı sınırlarımın
                    Mehmetleri
                    Tutun ellerinden yüreklerinizin
                    Sevgilerinizle beni yıkayın.
                    Yüzyıllar öncesinden
                    Yüzyıllar sonrasından gelir sesim
                    Sevdiğim
                    Bir tanem
                    Türkiye'lim
                    Sen varoldukça belli ki
                    Ben Mustafa Kemal'im.
                    Sen var oldukça belli ki
                    Ben Mustafa Kemal'im.

                    B.Kemal ÇAĞLAR

                    Mustafa Kemal'ın Gök Yazıları

                    Ben Mustafa Kemal, elimde tebeşir, Kocaman,
                    Mavicek bebelerin, ak kızların,
                    Taş ninelerin, çatal dedelerin gözleri, kocaman,
                    Bir 1O Kasım gecesi
                    Yazıyorum ateşten çağrımı karşınıza:
                    -Ey Türk gençliği…

                    Ben Mustafa Kemal, doyamadım haykırmaya,
                    Şimdi destan ellerimle yazıyorum,
                    Yeşiline suyun,
                    Kuşun,
                    Yelin,
                    Yaprağın:
                    "Ne Mutlu Türküm Diyene."

                    Ben Mustafa Kemal, önümde kırk bin köy,
                    Kırk bin ovaya karşı bir tek dağ gibiyim
                    Bayraklarım değerken evren bayraklarına şimdi,
                    Elimde tebeşir
                    Yazıyorum kara gecenin üstüne
                    Yazıyorum armağanımı:
                    "Övün, Çalış, Güven."

                    F. Hüsnü DAĞLARCA

                    Mustafa Kemal'e Giden Yol

                    Karşıda bir ışık, bir ümit yolu
                    Kollarımı yarına güvenle açacağım,
                    Karşıda bir ışık, bir ümit yolu
                    Bırakın, Mustafa Kemal'e varacağım.

                    Ellerimi uzatıyorum, daha ötede
                    Son duraktan biraz daha ötede
                    Gücümün kuvvetimin kesildiği yerde
                    Karşıda Mustafa Kemal'i görüyorum;

                    Gün geçer devir değişir
                    En olmaz istekler biter,
                    Bir ses bırakmaz kişiyi yerinde
                    Mustafa Kemal'in sesi, "İleri" der.

                    Boyuna yeniliğe, ileriye
                    Boyuna en yüce gerçeklere doğru!
                    Apaydınlık bir yoldasınız, bakın
                    Karşıda Mustafa Kemal, Mustafa Kemal yolu

                    Attığım her adımı biliyorum
                    Yarın daha güzel, daha aydınlık!
                    Nasıl durabilirim, Mustafa Kemal sesleniyor
                    Uzattım ellerimi varıyorum.

                    Yürüyorum, yılmadan yürüyorum
                    -Karşıda bir ışık, bir ümit yolu-
                    İşte, ışıklar içinde büyüyen
                    Mustafa Kemal'i görüyorum

                    Mustafa CANPOLAT

                    Mustafa Kemal'i Düşünüyorum

                    Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
                    Yeleleri alevden al bir ata binmiş
                    Aşıyor yüce dağları, engin denizleri,
                    Altın saçları dalgalanıyor rüzgârda,
                    Işıl ışıl yanıyor mavi gözleri…

                    Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
                    Yanmış, yıkılmış savaş meydanlarında
                    Destanlar yaratıyor cihanın görmediği
                    Arkasından dağ dağ ordular geliyor
                    Her askeri Mustafa Kemal gibi.

                    Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
                    Gelmiş geçmiş kahramanlara bedel
                    Hükmediyor uçsuz bucaksız göklere.
                    Al bir ata binmiş yalın kılıç
                    Koşuyorlar zaferden zafere…

                    Mustafa Kemal'i düşünüyorum;
                    Ölmemiş bir Kasım sabahı!
                    Yine bizimle beraber her yerde.
                    Yaşıyor dört köşesinde vatanın
                    Yaşıyor damar damar yüreklerde.

                    Mustafa Kemal'i düşünüyorum:
                    Altın saçları dalgalanıyor rüzgârda,
                    Mavi gözleri ışıl ışıl görüyorum.
                    Uykularıma giriyor her gece.
                    Elllerinden öpüyorum.

                    Ü.Yaşar OĞUZCAN

                    Öğretmen Atatürk

                    Yine derse giriyorsun Samsun kapısından
                    Selâmlıyor, seviyor tek öğretmenini
                    İl il, köy köy, can can
                    Tüm Anavatan.

                    Hemen başlıyor mutlu ders
                    Erzurum'dan
                    Sonra derinleşiyor volkan-öğütle
                    Sivas'taki son oturumdan.

                    Bütün memleket tek sınıf
                    Bir yön bayrak, bir yön tan
                    Öyle bir ödev veriyorsun ki öğretmenim
                    Süngü-kalemle başlıyoruz Afyon'dan.

                    Sınıfımız her an kutlu bir savaş
                    Öğretiyor, eğitiyorsun Ankara'dan
                    Hep birden söylüyoruz özgürlük türkümüzü
                    Vatanın uzaklıkları kalkıyor da aradan.

                    Mavi gözlerin hep barış barış
                    Mavi yüceliğin hep duman duman
                    Öyle alev alev bir ders ki
                    Yanıyor, yanması gerektiğinde her düşman.

                    Anlatış tadı, kıvam kıvam öz
                    Son bölüm: İlk hedef, Dumlupınar'dan
                    Kocatepe, yalnız coğrafya değil
                    Dağ dağ ateş yağdırıyorsun her damla kandan

                    Öpüyorsun hepimizi göz göz
                    Şehitler birinci geldikçe hep destan destan.

                    Yağmurlaşıyoruz er er Akdeniz'e
                    Ektiklerini biçiyorsun İzmir yollarından
                    Bir özgür meyva doğuyor Türklüğümüze
                    Tattırıyorsun utku yemişi utku dallarından.

                    Öğrenmeye son yok
                    Cumhuriyet, bir ders aynı konudan
                    Öğrendikçe özleşiyoruz da hep geçiyoruz
                    Senin yarattığın vatan-kanıdan.

                    Anlatıyorsun açık ve seçik
                    Yıkılıyor her gölge fikir-kurşundan
                    Dövüyorsun her yüreği örsünde devrimlerin
                    Tümleniyor her eksik, yaratan vuruşundan.

                    Yaşatarak öğretmek senin elinde
                    Sonsuz ders, tek hayat, bize bayraktan
                    Seni özledikçe bellemek güzel
                    Fikir-toprak oldu vatan, gerçek topraktan.

                    Sor bize her şeyi, konuşsun her öz
                    Başlayı versin en zor imtihan
                    Özgürlük güneşin ilk cevap, inan
                    Ey vatan-sınıfta ey Ata-vatan!..

                    İ. Zeki BURDURLU

                    #2186032
                    alpler
                    Katılımcı

                      Resim

                      Her gün,
                      Enginlerden engin,
                      Yücelerden yüce
                      Bir duygu sarar bizi,
                      Bu sınıfa girince.

                      Yanda, bir uçtan bir uca
                      Mavi deniz,
                      Odanın içinde güneşleri bulunca
                      Isınırız.

                      Enginlerin engini deniz olsa
                      Deniz ufak!
                      Yücelerin yücesi güneş olsa
                      Güneş küçük!

                      İlk günü gördük, nerden geldi:
                      Duvardaydı
                      Denizleri, güneşleri
                      Küçülten büyüklük.

                      Kürsünün üstünde bir resim:
                      Gözleri denizlerden mavi
                      Bakışları güneşlerden sıcak,
                      Dört mevsim
                      Kürsünün üstünde:
                      Atatürk'ün arkasında al bayrak,
                      Kollarını kavuşturmuş göğsünde.

                      Bu resimle başlar bizim günümüz,
                      Karşımızda Atatürk'ü gördükçe,
                      Kıvançla dolar, taşar gönlümüz.

                      Öğretmenimizin kürsüde
                      Verdiği dersi
                      Dinler bizimle birlikte
                      Atatürk'ün resmi.

                      Çalışkanız, çünkü,
                      Çalışınca
                      Bakarız, Atatürk güldü.

                      Bir yanlışlık yapsak
                      Bulutlanır gözleri,
                      Anlarız, Atatürk üzüldü.

                      Gelsek kürsünün dibine
                      Görür bizi
                      Eğilince.

                      Kalksak, gitsek gerilere,
                      Otursak arkalarda;
                      Başımızı kaldırmadan duyarız
                      Atatürk orada.

                      Öteki odalarda
                      Başka başka resimleri Ata'mın.
                      Atatürk'üm, artık ömrüm oldukça
                      Bu resimle karşımdasın!

                      Yok hiç birinde
                      Bundaki tılsım,
                      Değişen çizgilerle
                      Canlı gibi bu resim.

                      Öyle canlı ki, sanırım,
                      Ben de bir gün okulu bitirince
                      Uzanan ellerinle
                      Okşanacak sırtım.

                      Öyle canlı ki, sanırım,
                      Karanlık bile olsa
                      Serpeceğin ışıkla
                      Aydınlanır yollarım.

                      Tıpkı sınıftaki gibi,
                      Yapacağım bir işte
                      Bu resmindir rehberim
                      Kötülüğe uzanırsam
                      Çat kaşlarını,
                      Tutulsun ellerim.

                      Tıpkı sınıftaki gibi,
                      Bütün ömrüm boyunca
                      Yaptığım bir işte
                      İyi, doğru oldumsa
                      Sevincini belli et,
                      Gülümse!

                      Yaprak yaprak dökülürken önümde
                      Her yıl, dört mevsim;
                      Sınıflar içinde yalnız bu sınıf,
                      Resimler içinde yalnız bu resim!

                      Behçet NECATİGİL

                      Sen Varsın Atatürk'üm Her Şeyimizde

                      Bu gün yatağımdan hür kalkıyorsam
                      Ekmeğim ak suyum berraksa,
                      Ağaçlar çiçek açıyor
                      Topraklar ısınabiliyorsa,
                      Sesim gür çıkıyor
                      Özgür özgür bakabiliyorsam,
                      Sen varsın gözbebeklerimde
                      Sen varsın Atatürk'üm sen varsın.

                      Yazabiliyorsam gönlümce
                      Okuyabiliyorsam…
                      Kazabiliyorsam toprağımı
                      Gün ışığında çapa kürek elde,
                      Çalışabiliyorsam gece gündüz
                      Ekip biçebiliyorsam dileğimce,
                      Sen varsın yüreğimde
                      Sen varsın Atatürk'üm sen varsın.

                      M. Esat TOZKOPARAN

                      10 Kasım 1952

                      Sabahlar, her zaman güzel değildir,
                      Her zaman ayrılık akşamla gelmez.
                      Al atlar sırtında hoyrattır fecir,
                      Hoyrattır, ne kalbler kırmıştır, bilmez.
                      Sabahlar her zaman güzel değildir.

                      Vakti, bir yerinden bölünce şafak
                      İri ve rüyalı gözlerle müphem;
                      Nur olmuş içimde sanırım ak pak
                      Ayrı bir mânada korktuğum adem,
                      Eski düşüncemde, rahat ve uzak.

                      Fethe çıkmış gibi duyarım birden
                      Eşsiz gururunu bir cihangirin.
                      Ufuklar üstünde yüzen tekbirden
                      Vatanca büyümüş asil ve derin
                      Bir matem tütmekte şimdi fecirden

                      Nefti yalnızlığı başlar zamanın
                      Mağfiret ürperir, dağılır, uçar.
                      Ölüm korkusuyle dolu bir anın
                      Müphem uzletinde ebedî ruhlar;
                      Nefti yalnızlığı başlar zamanın.

                      Rüzgar esmez olmuş, sular durgundur,
                      Bir garip hali var Dolmabahçe'nin;
                      Hala içimizde yüzen gecenin
                      Aydınlık bilmeyen devamı durur,
                      Rüzgar esmez olmuş, sular durgundur.

                      Ruh için, ölümsüz, derler cihanda,
                      Her mevsim onunla güzel her seher
                      Bütün esatiri parçalasan da
                      Atatürk önünde mağlupsun kader!
                      Ruh için, ölümsüz derler cihanda.

                      Vehbi KIZILGÜL

                      Atatürk'ten Son Mektup

                      Siz beni hâlâ anlayamadınız,
                      Ve anlayamayacaksınız çağlarca da,
                      Hep tutturmuş "yıl 1919, Mayısın 19'u" diyorsunuz,
                      Ve eskimiş sözlerle beni övüyor, övünüyorsunuz.

                      Mustafa Kemal'i anlamak bu değil,
                      Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

                      Bırakın o altın yaprağı artık,
                      Bırakın rahat etsin anılarda şehitler,
                      Siz bana neler yaptınız ondan haber verin,
                      Hakkından gelebildiniz mi yokluğun, sefaletin,

                      Mustafa Kemal'i anlamak yerinde saymak değil,
                      Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

                      Bana muştular getirin bir daha,
                      Uygar uluslara eşit yeni buluşlardan;
                      Kuru söz değil iş istiyorum sizden anladınız mı,
                      Uzaya Türk adını Atatürk kapsülüyle yazdınız mı,

                      Mustafa Kemal'i anlamak avunmak değil,
                      Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil

                      Hâlâ o acıklı ağıtlar dudaklarınızda,
                      Hâlâ oturmuş 10 Kasımlarda bana ağlıyorsunuz,
                      Uyanın artık diyorum, uyanın, uyanın,
                      Uluslar, fethine çıkıyor uzak dünyaların.

                      Mustafa Kemal'i anlamak göz boyamak değil,
                      Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil

                      Beni seviyorsanız eğer ve anlıyorsanız,
                      Laboratuvarlarda sabahlayın, kahvelerde değil,
                      Bilim ağartsın saçlarınızı, kitaplar,
                      Ancak böyle aydınlanır o sonsuz karanlıklar.

                      Mustafa Kemal'i anlamak ağlamak değil,
                      Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

                      Demokrasiyi getirmiştim size, özgürlüğü
                      Görüyorum ki hâlâ aynı yerdesiniz hiç
                      ilerlememiş;
                      Birbirinize düşmüşsünüz halka eğilmek
                      dururken,
                      Hani köylerde ışık, hani bolluk, hani kaygısız
                      gülen,

                      Mustafa Kemal'i anlamak işitmek değil,
                      Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

                      Arayı kapatmanızı istiyorum uygar uluslarla,
                      Bilime, sanata varılmaz rezil dalkavuklarla,
                      Bu vatan, bu canım vatan sizden çalışmak ister,
                      Paydos öğünmeye, paydos avunmaya, yeter,
                      yeter,

                      Mustafa Kemal'i anlamak aldatmak değil,
                      Mustafa Kemal ülküsü sadece söz değil.

                      Halim YAĞCIOĞLU

                      Anıttepe'de Toplanmış Türkiye'min Tepeleri

                      Bu tepe Üç Şehitler tepesi
                      Sallanır kavaklar, ışıklar
                      Gider bulur Mustafa Kemal'in soluğu
                      Yurt köşesinde en uzak köyü
                      Karanlıklar ak olur

                      Bu tepe Rasattepe
                      Tepelerden bakıyorum ülkeme
                      Doruklarda Mustafa Kemal'in elleri
                      Bu Tınaztepe, bu Kocatepe
                      Düşlerimiz yaprak olur

                      Bu tepe İstasyon tepe
                      Bir ışık çakar, bir bulut sallanır
                      Umudumuz başak olur
                      Uykuların dar vaktinde geceler boyu
                      Türküler yaşamak olur

                      Bu tepe Anıttepe
                      Mustafa Kemal Anıttepe'den bakar Türkiye'ye
                      Yankılanır içimizde
                      Eser yel, durmaz yaşam
                      Anıttepe bayrak olur

                      Mahmut ALPTEKİN

                      #2186033
                      alpler
                      Katılımcı

                        Sana Borçluyuz Ta Derinden

                        Sana borçluyuz ta derinden
                        Çünkü yurdumuzu sen kurtardın
                        Hasta, yorgun düşmüştük
                        Yaralarımızı iyice sardın

                        Yiğittin, inanç doluydun, yapıcıydın
                        Sanatkardın, denizler kadar engin
                        Kimsenin görmediğini görürdü
                        Sevgiyle bakan gözlerin

                        Dedin ki: Bu millet, bu büyük millet
                        Yüzyıllar boyu geri kalmış
                        Bu yurt, bu güzel yurt, bizim yurdumuz
                        Her yanından yaralar almış

                        Dedin ki: Bir güzel savaşmalı
                        Kurmak için yeniden
                        Bilgiyle, inançla, coşkunlukla
                        "Öğün, çalış, güven"

                        Sana borçluyuz ta derinden
                        Işığısın bu yurdun
                        Dilimizi, ulusallığımızı öğrettin bize
                        Çünkü cumhuriyetimizi sen kurdun

                        Hürriyeti sen yaydın içimize
                        Halkçıyız dedin halk içinden
                        İnançta hür yetiştirdin bizi
                        Borçluyuz sana ta derinden

                        Devrimlerle yüceltti, çok yüceltti
                        Bu milleti temiz ellerin
                        Sana borçluyuz ta derinden
                        En büyüğü Mustafa Kemallerin

                        Cahit KÜLEBİ

                        Ata'ma Ağıt

                        I

                        Sırma sarısı yay saçlarına
                        Gözüne rengini koy denizlerin
                        Düşün dudakların en incesini
                        Yüzüne tuncunu ver benizlerin

                        Onda yürüyüşün en yiğitçesi
                        Onda bükülmezi vardır dizlerin
                        Gezerdi ülkede bir hızır gibi
                        Em olup derdine çaresizlerin

                        II

                        Durgun bir denizi andırır dışı
                        İçi hiç sönmeyen bir yanardağı
                        Sesinde ıslığı eser kuvvetin
                        Sözünde şahlanır hakkın bayrağı

                        Gökle güneş gibi buluştu onda
                        Sezinin sağlamı duyunun sağı
                        Yıkarak kökünden Osmanlılığı
                        O gömdü tarihe bir ortaçağı

                        III

                        Ürperir ovalar avazesine
                        Dağlar dümdüz olur işaretiyle
                        Devrilir hıncına çarpan ordular
                        Kaleler dayanmaz yelpazesine

                        Fikrin güzelliğin aşkın her şeyin
                        Bağlıydı daima en tazesine
                        Yaşadı başı dik, dünyaya karşı
                        Getirdi dünyayı cenazesine

                        IV

                        Onsuz kaldığını bilse tabiat
                        Bağlar üzüm vermez bahçeler kurur
                        Okşar saçlarını ezelin eli
                        Yüzüne ebedin ışığı vurur

                        Övünür insanlık eserleriyle
                        Yurt onun sevgisi üstünde durur
                        Adıdır kurduğu devlete temel
                        Ünü kurtardığı millete gurur

                        V

                        Fani varlığını kaybetti ama
                        Damgası yurdumun burçlarındadır
                        Engin ufuklara uzanmış kolu
                        Hızı şimşeklerin uçlarındadır

                        Kadının erkeğin hafızasında
                        Gencin ihtiyarın düşlerindedir
                        Yayla yellerinde eser gölgesi
                        Sesi bahçemizin kuşlarındadır

                        VI

                        Ben mi yazacaktım göçüm gününü
                        Dökerek ardından böyle gözyaşı
                        Ben ki ona büyük gezilerinde
                        Oldum bir küçük yol arkadaşı

                        En son durağına varmadan ömrün
                        Kapadı yolunu bir mezar taşı
                        Büyük kurucusu Cumhuriyetin
                        Hürriyet aşıkı milletin başı

                        Kemalettin KAMU

                        Atatürk

                        Atatürk’üm eğilmiş vatan haritasına
                        Görmedim tunç yüzünü böylesine geceler
                        Atatürk neylesin memleketin yarasına
                        Uçup gitmiş elinden, eski makbul çareler

                        Nerede İstiklal harbinin o mutlu günleri
                        Türlü düşmana karşı kazanılan zaferi
                        Hiç sanmam, öyle ağarsın bi daha tan yeri
                        Atatürküm ben ölecek adam değildim der

                        Git hemşerim, git kardeşim toprağına yüz sür
                        O'dur karşı kıyıdan cümlemizi düşünür
                        Resimlerinde bile melül mahzun görünür
                        Atatürküm kabrinde rahat uyumak ister

                        Cahit Sıtkı TARANCI

                        Atatürk

                        Üstümüze gece gündüz kol geren,
                        Bize güzel, iyi günler gösteren,
                        Türk iline yeni baştan can veren
                        Kimdir diye sorarlarsa : Atatürk.

                        Yurdumuzu aydınlatan sabahlar,
                        Düşmanlara korku veren silahlar,
                        Tersaneler, fabrikalar, tezgahlar,
                        Göze çarpan her ne varsa : Atatürk.

                        Tanrı gibi görünüyor her yerde,
                        Topraklarda, denizlerde, göklerde.
                        Gönül tapar kendisinden geçer de
                        Hangi yana göz dalarsa : Atatürk.

                        Babasından önce onun adını
                        Öğretiyor oğluna Türk kadını,
                        Ondan aldık yaşamanın tadını,
                        Bahtiyarız, bahtiyarsa Atatürk.

                        Faruk Nafiz ÇAMLIBEL

                        Atatürk

                        Atatürk’ün sevgisi
                        Türk milletinin sesi
                        Yapacağı çok şey vardı.
                        Erken yetti vadesi

                        Kalbimiz ondan çarptı.
                        Birçok devrimler yaptı.
                        Bakışları ileri
                        Bir su kadar berraktı.

                        Kurduğu Cumhuriyet
                        Bize büyük bir nimet
                        Türklüğün Türk dehası
                        Yaşadın ilelebet

                        Halime ATAKLI

                        #2186034
                        alpler
                        Katılımcı

                          Atatürk

                          Adını adımdan önce,
                          Heceledim, öğrendim,
                          Duvarları, kitapları,
                          Senin resminle beğendim.

                          Binbir biçim içinden,
                          Bir anda seçerim yüzünü,
                          Kimse alamaz içimden,
                          Gözlerinin gündüzünü.

                          Bütün bildiklerimden,
                          daha yakınsın yüreğime,
                          Alfabeyi hecelerken,
                          "Atatürk" yakıştı elime.

                          Seni yazdım, okudum,
                          Seni belledim yürekten,
                          Her törende birlikteyiz,
                          Bayrağın içinde sen, ben.

                          Daha iyi anladım her yıl,
                          Açıldıkça düşüncelerim,
                          İlk sevgim büyür, büyür de,
                          Seni daha da severim.

                          Her yön sen olursun sen,
                          Kitap, tren, şapka, kravat,
                          Sen Türkiye'mi uçuran,
                          En büyük tanrısal kanat.

                          Her On Kasım'da gözlerimiz,
                          Bir daha ağlarken sana,
                          Bir kez daha inanırız,
                          Her yerde yaşadığına.

                          İbrahim Zeki BURDURLU

                          Atatürk

                          Atatürk dedim iptida
                          Önümü ilikledim

                          Nasıl söylerim öldüğünü,
                          Atatürk’üm karşımda.
                          Yatmış uyumuş karlar üstüne
                          Kalpağı başında.

                          Nasıl söylerim öldüğünü,
                          Elinde beyaz tebeşir
                          Geçmiş tahta başına,
                          Atatürk’üm ders verir.

                          Nasıl söylerim öldüğünü,
                          Başında yeni şapkası
                          Yola çıkmış yürümüş,
                          Kalabalık arkası.

                          Nasıl söylerim öldüğünü nasıl,
                          Bir ışık vurmuş yüzümüze.
                          Atatürk’üm bakıyor besbelli
                          Çeki düzen verelim üstümüze.

                          İlhan DEMİRASLAN

                          Atatürk

                          Yapraklar dökülür kasımlarda,
                          Yeller uğuldar vadilerde, ne çıkar,
                          Bir özgürlüksün çağlara en güzelinden,
                          Sen bayrak bayrak fikirsin,
                          Ölüşün diriliştir yeniden.
                          Başak saçlarında Anadolu'm,
                          Gözlerinde yurdumun denizleri,
                          Sen yarınlara uzanmış ışık,
                          Savaşta kartal, barışta defne çelengi,
                          Sen sonu yenmiş zamansın.
                          Sende çarpar, sende düşünür Türkiye'm,
                          Sende büyür kucaklar,
                          Ulusun beyni, toprağın yüreği,
                          Kemal Paşam, Atatürk'üm !
                          Sen mayıslarda doğan güneş,
                          Evrenimin sabahı, damarımın kanı,
                          Sen mavilerde yeşeren yapraksın,
                          Bir yolsun sevgi, sevgi
                          Sen her mevsimde açan baharsın !

                          M.Güner DEMİRAY

                          Atatürk

                          Düşmanların elinden
                          Bizi kurtaran sensin.
                          Bu toprağı yeniden
                          Özenle kuran sensin.

                          Ünümüzü dünyaya
                          Mertçe duyuran sensin.
                          Gündüz gün, gece aya
                          Benzer kahraman sensin.

                          Adını büyük, küçük
                          Anıyoruz her zaman,
                          Adı büyük Atatürk
                          Anlı şanlı kahraman.

                          Nabzımızda atansın
                          Ey ! ölmeyen atamız.
                          Gönlümüzde yatansın
                          Seni unutamayız.

                          Mehmet Necati ÖNGAY

                          Atatürk

                          Uygarlık denilen yüce hedefe,
                          Varmayı öğretti bize Atatürk.
                          Çağdaşlık yolunda şana, şerefe,
                          Ermeyi öğretti bize Atatürk.

                          İşgal edilince yurdun her yanı,
                          Bin düşmanı yendi Türk'ün bir canı,
                          Alıp ele yeni baştan vatanı,
                          Kurmayı öğretti bize Atatürk.

                          Biri hilal oldu, biri yıldızı,
                          Bayraklaştı yurdun oğulu, kızı,
                          Bayrağımız için al kanımızı,
                          Vermeyi öğretti bize Atatürk.

                          İlkeleri birer sarsılmaz kaya,
                          Devrimler yapıldı arka arkaya,
                          Dostluğu barışı milli halkaya,
                          Örmeyi öğretti bize Atatürk.

                          Umutla bakarken gelecek güne,
                          Bağlanıp kalmadık geçmişe, düne,
                          Kafayı daima ilime, fene,
                          Yormayı öğretti bize Atatürk.

                          Bilimin ışığı açarken yolu,
                          Bilgiyle ışıdı Şu Anadolu,
                          Sevgiyle öksüzü, yetimi, dulu,
                          Sarmayı öğretti bize Atatürk.

                          Çokları düşündük, bakmadık aza,
                          Hizmet için koştuk hep yurdumuza,
                          Kadın, erkek hergün omuz omuza,
                          Durmayı öğretti bize Atatürk.

                          Eğitim verirken yaşlıya, gence,
                          Gençler oldu yarın için güvence,
                          Okullar bir demet, çocuklar gonca,
                          Dermeyi öğretti bize Atatürk.

                          Bilimde, teknikte kalmadık geri,
                          Harcadık emeği, akıttık teri,
                          Cehalet denilen paslı çemberi,
                          Kırmayı öğretti bize Atatürk.

                          Yollar yapılırken ovaya, dağa,
                          Kalkındı ülkemiz baştan ayağa,
                          En önde koşarak gelecek çağa,
                          Girmeyi öğretti bize Atatürk.

                          Yaşatacağız biz seni elbette,
                          Bu canlar durdukça kemikte, ette,
                          Tüm güzellikleri Cumhuriyet'te,
                          Görmeyi öğretti bize Atatürk.

                          Rasim KÖROĞLU

                          #2186035
                          alpler
                          Katılımcı

                            Atatürk Marşı

                            O ATATÜRK’TÜR

                            Alim asırlarda bir yaratmış deha
                            Şükr olsun yaratana bizde bu defa
                            Her şeyin en üstünde görerek yurdu
                            Son nefesine kadar gösterdi vefa

                            Gönüllerde yaşayan o ata Türk’tür
                            İftihar edelim ki O ATATÜRK’TÜR

                            İngiltere Fransa ve Yunanistan
                            Sardılar İtalya’yla Rusya bir yandan
                            Parçalayacaklardı muazzez yurdu
                            Haksız saldıranları haksız çıkartan

                            Üstün zeka sahibi o ata Türk’tür
                            İftihar edelim ki O ATATÜRK’TÜR

                            Kahraman orduların başında durdu
                            Taarruz cephesine karargah kurdu
                            En önemli emrini orda buyurdu
                            Ordular Akdeniz’e temizle yurdu

                            Gazilerin gazisi o ata Türk’tür
                            İftihar edelim ki O ATATÜRK’TÜR

                            İttifakı şaşırtan büyük kumandan
                            Kovaladı düşmanı bütün vatandan
                            Böylece dünyaya hür bir ses duyurdu
                            Burası Türkiye’dir Türk’lerin yurdu

                            Ebediyen ölümsüz o ata Türk’tür
                            İftihar edelim ki O ATATÜRK’TÜR

                            Savaş bitmişti artık vatan bütündü
                            Cumhuriyeti kurdu bayram bu gündü
                            Gençliğine emanet etti de yurdu
                            Bütün dünya huzurda saygılar sundu

                            Büyük devlet adamı o ata Türk’tür
                            İftihar edelim ki O ATATÜRK’TÜR

                            Zeki İ. KIZILIŞIK

                            Atatürk Okulu

                            Bizim evin karısında bir okul
                            Adı Atatürk okulu.
                            Sabah, akşam çocuklar gider, gelir
                            Yürekleri Atatürk sevgisi dolu.

                            Bu çocukların her biri
                            Görmemiş ömründe Atatürk'ü.
                            Kimdir Atatürk, ne yapmış
                            Bilirler, kurtardığını yurdu.

                            Her sabah dersliklerde
                            Ant içerler Atatürk'ün resmine karşı.
                            "Türk'ün, doğruyum, çalışkanım" derken
                            Okşar çocukları Atatürk'ün bakışı.

                            Okulun en güzel yerinde bir köşe
                            Atatürk köşesi.
                            Tarih dersi verir çocuklara
                            Atatürk, örnek kendisi.

                            Her gün sabahtan akşama dek
                            Beş yıl bir okul süresi,
                            Kaç kuşak okusa bu okulda
                            Atatürk başöğretmeni.

                            Öğretir sevmeyi yurdu
                            Cumhuriyeti korumayı.
                            Yüceltmek için ulusu
                            Çalışmayı el ele yaşamayı.

                            Bizim evin karşısında bir okul
                            Adı Atatürk okulu.
                            Ne var ki Atatürk çocuğu bütün çocuklar
                            Bütün okullar Atatürk okulu.

                            Ahmet ALTÜMSEK

                            Atatürk Yaşıyor, Baba!

                            On kasımda üzgündü
                            bulut buluttu gözleri
                            “100’den çok fazla olacaktı
                            yaşı “dedi canım babam
                            “eğer yaşasaydı o büyük adam! ”

                            “Üzülme,” dedim ona
                            “Ben üzülüyor muyum bak! ”
                            Nedenini açıkladım sonra:

                            Diyor ki öğretmenimiz:
                            “Yaşayıp göçmüş insanların
                            İsimlerinin sonunda
                            İki sayı görürsünüz…
                            İlki doğduğu yılı gösterir
                            Öldüğü yılı gösterir sonraki.

                            İngilterenin Ana Kraliçesi
                            Elizabeth (1558-1603)
                            Gibi örneğin
                            eğer ölmemiş olsaydı, adının
                            sonuna yıl yazılmazdı kadının.

                            Atatürk’ünküne bakalım bir de
                            Baştaki yıl var sondaki yok
                            (1881 – ……..)
                            demek ki o ölmedi
                            hâlâ Kocatepe’de
                            dağları aşıyor baba
                            denizlere ulaşıyor
                            Atatürk yaşıyor baba!

                            Fevzi GÜNENÇ

                            Atatürk'le

                            Okullara gidiyor çocuklar
                            Önlükler içinde
                            Çantaları ellerinde
                            O'nunla birlikte

                            Sarı sarı mor mor
                            Dağlarda çiçekler açıyor
                            Nisanın ilk günlerinde
                            O'nunla birlikte

                            Nine Hatun Telgrafçı Hamdi
                            Kara Yılan Halide Onbaşı
                            Doğarlar yine
                            O'nunla birlikte

                            Yazıyoruz adını gün gün
                            Elle beyinle yürekle
                            Yurt yüzeyine
                            O'nunla birlikte

                            Sabutay HİKMET

                            Atatürk'ün Bir Saaiti Vardı

                            Atatürk'ün bir saati vardı
                            Yediveren gül gibi açardı

                            Atatürk'ün bir atı vardı
                            Etiler'den beri yaşardı

                            Atatürk'ün bir resmi vardı
                            Buğday tarlası gibi ağardı

                            Atatürk'ün bir saati vardı
                            Durmadı

                            Melih Cevdet ANDAY

                            #2186036
                            alpler
                            Katılımcı

                              Atatürk'ün Dağı

                              Can oluğundan kan akıttım sulara
                              Yeşersin yazdan önce
                              Uyansın kuşlardan önce
                              Açılsın yarılan iri bir nar gibi toprağım
                              Bir kucakta büyüsün
                              Bir memeden emsin çocuklar
                              Bir beşikte söylesin ninnilerini çağım
                              Yağmur güler yerler yeşil
                              Tomurursan sevgi tomur
                              Deşil ekinlere toprağım deşil
                              Bir yonga da canımdan al
                              Onar savaşta yıkılmış evleri
                              Isıtsın ateşten donanları kucağım
                              Mor menevişi gördün mü Van'dan İzmir'e
                              Bilir misin kokusunu vargit çiçeklerinin yaylada
                              Nasıl kıvrılır eğreltiler güzün sararır
                              Öksüz çocuklara döner kızılağaç dalları
                              Geyikler iner kuytulara titrek
                              Sarıdan söylenir günlerin türküsü
                              Karanlık uzar aydınlık kısalır
                              Orda yüce bir ışıldağım
                              Yaşarmış gözleri yurdumun
                              Bıçak saplamış yüreğine koynunda büyüyenler
                              Kurşun yemiş ekmek yedirdiklerinden
                              Baktım bulutlar üstünden Edirne'den Ağrı'ya
                              Can uğruna can verdim
                              Kan yoluna kan döktüm
                              Yakınlara yakın uzaklara uzağım
                              Ben Hitit
                              Ben Urartu
                              Ben Likya
                              Ben Frigya
                              Çağların eskisinden en yenisine
                              Bütün sevecen yürekleri birbirine
                              Bağsız bağlayan bağım
                              Ben Anadolu kokuşlu bir mavide tüten
                              Geçmişten geleceğe
                              Kara, yağmura, yele sıcak
                              Büyüyen bir ocağım
                              Ben doruklarında güneşin dinlendiği
                              Eteklerinde korkak kurtlar çakallar uluyan
                              Dağlar üstünde bir dağım

                              İsmet Zeki EYÜBOĞLU

                              Atatürk'ün Resmi

                              Kürsünün üstünde bir resim;
                              Gözleri denizlerden mavi,
                              Bakışları güneşlerden sıcak.
                              Bu resimle başlar bizim günümüz,
                              Kıvançla dolar, taşar gönlümüz.
                              Öğretmenimiz kürsüde
                              Verdiği dersi
                              Dinler bizimle birlikte,
                              Atatürk'ün resmi.
                              Çalışkanız çünkü
                              Çalışınca,
                              Bakarız. Atatürk güldü.
                              Bir yanlışlık yaparsak,
                              Bulutlanır gözleri,
                              Anlarız Atatürk üzüldü.

                              Behçet NECATİGİL

                              Atatürk'ün Sesi

                              Atatürk'ün sesi
                              Bazen Erzurum Kongresi
                              Bazen Sivas
                              Bazen Anadolu'da sert bir rüzgar

                              Atatürk'ün sesi
                              Bazen Ankara'da ilk Millet Meclisi
                              Bazen Orta Anadolu'da kartal
                              Bazen Akdeniz'de tatlı bir rüzgar

                              Atatürk'ün sesi
                              Gökyüzünde ak bir bulut
                              Bazen önünde İzmir'e ordular akar
                              Bazen Akdeniz'de bir kartal

                              Atatürk'ün sesi
                              Bazen devrimlerin alfabesi
                              Bazen Cumhuriyetin gür sesi
                              Bazen Menemen'de deli bir rüzgar

                              Bilgay ESEMENLİ

                              Atatürk Oratoryosu

                              İhtiyarlar Korosu

                              Yol kapalı, yol uzun, tanyeri karanlık,
                              Yürür Atatürk elinde ışık…
                              Geceler mi çöktü? Karalar mı bastı?
                              Çatılar mı göçtü? Damlar mı yıkık?
                              Yetişir Atatürk imdada o zaman,
                              Atatürk başta o zaman,
                              İşte Atatürk o zaman büyük.

                              Analar Korosu

                              Hey çelik göğüslü, kaya omuzlu!
                              Düşman binlerle, engel yüz bin!
                              Doruklar yüce, tepeler şahin,
                              Okla, kılıçla kesildi önün!

                              Gençlik Korosu

                              Gene de onun buyruğu: İleri!
                              Yüreği, soluğu ileri…
                              Ordular, atılın ileri!
                              Kartallar sınırdan sınıra uçun!…
                              Yiğitler, koşun ileri!

                              Halk Korosu

                              Nasıl atıldındı düşmana acınla,
                              Ellerin kanda, kırılmış kaburgan.
                              Nasıl döğüştündü yenilmez gücünle,
                              İnmeden bir soluk atından.
                              Büyüktü savaşın, büyüktü ulusun da,
                              Bastığın toprak kahraman.

                              Analar Korosu

                              Sana bağlandı gönüller o gün,
                              Baş kodu yoluna başı olan
                              Sana eklendi sevgiler, saygılar,
                              Yüceydin daha da yüceldin o zaman…
                              Atatürk bir destan oldu koskoca.

                              İhtiyarlar Korosu

                              Açıklar, açlar, yenikler, yitikler,
                              Bir uçtan bir uca çırpınan bir vatan.
                              İnişler, yokuşlar, göçüşler, çöküşler,
                              Kağnı kağnı ateş, oluk oluk kan.
                              Nineler dizlerini uzattı başına,
                              Analar saçlarını örttü üstüne,
                              Yorgun kanatları, omuzları kan…
                              Saf saftı ölüler meydanlarda,
                              Vurulmuş devlerdi açıkta yatan.

                              Gençler Korosu

                              Göz seni görmeyince kör oldu o gün,
                              Bir seni bulmayan umutsuzdu.
                              Adını anmayan mutsuzdu,
                              İzinde yürüyen yol aldı o gün.

                              Analar Korosu

                              Ömrün koskoca bir acıydı, Atatürk.
                              Kimse çekmedi sencileyin.
                              Baş baştı yüreğin, göz gözdü.
                              Gençler Korosu
                              Karaydı geceler doğularca,
                              Bir sen güneşce gürledin.
                              İnanın dedin ulusa inanınca,
                              Güvenin dedin.

                              Halk Korosu

                              El ele çıktık yola seninle,
                              Sen öğrettin, biz öğrendik seninle,
                              Ateşe, ölüme gittik seninle.
                              İşte önümüz sonumuz seninle,
                              Ya varız ya yoğuz seninle…

                              Gençler Korosu
                              Sen gel bize gene, Atatürk!
                              Yürü bizimle ölüme dirime,
                              Hep sen ol bizimle,
                              Kal bizimle,
                              Yürü bizimle,
                              Ara, bul bizimle,
                              Hep sen ol bizimle
                              Atatürk!

                              Selahattin BATU

                              Biz Varız

                              Ömründe davandan vermedin taviz,
                              Bu yüzden düşmanlar kaldılar aciz.
                              Bizler geliyoruz zinde ve yağız,
                              Rahat uyu aziz Atam biz varız.

                              İlkelerin var ya vermeyiz taviz,
                              Yıkmak isteyenler vız geliyor, vız.
                              Koruyacak, kollayacak bizleriz,
                              Rahat uyu aziz Atam biz varız.

                              Böldürtmeyiz, vatan bizim canımız,
                              İlkelerin tendir, bayrak kanımız,
                              Türk gençliğiyiz biz büyük şanımız,
                              Rahat uyu aziz Atam biz varız.

                              Hakkı ÇEBİ

                              #2186037
                              alpler
                              Katılımcı

                                Büyüyen Atatürk

                                Şimdi sen Akdeniz'de
                                Yükselen dalga dalga,
                                Bakışlarının rengiyle mutlu,
                                Uçan rüzgârlarla hür.

                                Şimdi sen Edirne'de, Sivas'ta, Ardahan'da,
                                Şimdi İzmir'de, Afyon'da, Van'da…
                                Yükselen dağ dağ, serilen yayla yayla,
                                Düşünen köy köy, kasaba kasaba
                                Nefes alan her canda.

                                Şimdi sen tarlalarda
                                Boy atan buğdaylarda,
                                Saçlarının ışıklarıyla zengin
                                Büyüyen vatan çiçeklerinde,
                                Büyüyen yüreklerimizde
                                Fetheden gelecek günleri, fetheden düşünceleri
                                Tek bir sevginin aydınlığında.

                                Ahmet KÖKSAL

                                Havza Yollarında Mustafa Kemal

                                Mahmur dağının başında bir duman bir duman
                                Mustafa Kemal'in başında daha bir duman
                                Dağ düşünür gündüz gece başından duman gitmez
                                Mustafa Kemal düşünür gündüz gece başından duman gitmez
                                Dağların başından duman eksik olmaz
                                Soy yiğidin başından duman eksik olmaz

                                Mahmur dağının dumanlarına baktı da dedi
                                Mustafa Kemal, Köroğlu olmak ne güzel şu dağlarda
                                Tutmak gece gündüz denizlerin yolunu, yol vermemek
                                Üşümek, ateş yakmak, yola düşmek ne güzel
                                Bölmek orta yerlerinden gemilerin getirdiği güneşi
                                Bir sana bir bana sermek ne güzel

                                Çakal dağının eteğine vardı ki Mustafa Kemal
                                Vakit alaca karanlık, dağın eteğinde bir kahve
                                Kahvede düze inmiş eşkıya, Karadeniz uşakları
                                Kaynıyor Erzurum işi semaver, çay demleniyor
                                Uyanmış su gözleri adamların susuz gözleri sıcak
                                Mustafa Kemal baktı, tanıdı hepsi halk

                                Oturdular, hep beraber çayı içtiler
                                Ordan burdan, dereden tepeden konuştular
                                Sabah güneşi gelip bağdaş kurdu bir yana
                                Yarı karanlıktı yüzleri birden aydınlandılar
                                Acı çekmiş, susamış, dağ çizgileri sert
                                Mustafa Kemal'in gözlerinde tek tek ışıdılar

                                Çıktı kavak yaylasına oh, dedi Mustafa Kemal
                                Ölmez be, insan bu vatanı sevince
                                Halk kokusudur güller çimenlerden gelir
                                Ovaları sürenler aşağıda, ormanlarda bıçkı sesleri
                                Dağılmış Mahmur dağının dumanları
                                Çekip cümle türküleri bir dere ışıltısıyla akar

                                Havzaya vardım ki, kulağımızı koyalım bir
                                Bağımsız yaşamak diyelim bir, dinle ne ses verir
                                Havza pazarına inmiş allı morlu köylüler
                                Çıkarlar ormanlardan gizli gizli, çağıralım bir
                                Gelirler toplanırlar ateşimize onlar için yaktık
                                Özgür yüreklerinin soluğunu üflesinler bir

                                Sevelim dedi, Mustafa Kemal, sevelim bir
                                Selam verelim bir, selam alalım bir
                                Halk olmak ne güzel şeydir arkadaşlar
                                Şu sabah çayını içelim bir kardeşçe sıcak
                                Yüzümüzü yunalım şu derede bir
                                Sonra kursunlar darağacını kavgamıza
                                Asarlarsa assınlar bizi düşlerimizden!

                                Ceyhun Atuf KANSU

                                Mavi Aydınlık

                                Yakından görmüştüm gözlerini
                                Mavi bir ışık akmıştı içime.
                                Bu büyük aydınlıkla
                                Dopdoluyum gene.

                                Kara bir çağ kapandı
                                Işık bakışlarınla.
                                Mutlu yarınlar müjdeleyen sesin
                                Kulaklarımızda hâlâ.

                                Silemez mavi aydınlığını
                                Atatürkleşen gönüllerden.
                                Ne yobazlaşan karanlık
                                Ne kızıl kefen.

                                Bunca yıl geçti aradan
                                Daha dünmüş gibi taptaze acın.
                                Yaprakları her mevsim yeşil
                                İçimizde diktiğin ağacın.

                                Mutlu bir ışıksın ufkumuzda
                                Bitmeyen, eksilmeyen
                                Dualar taşır sana kuşlar
                                Dünyanın dört yerinden.

                                Ellerin geçti alnımızdan,
                                En büyük tesellimiz
                                Dağılsın bütün karanlıklar
                                Daha da yücelen Türkiye'miz.

                                İlhan GEÇER

                                Mustafa Kemal

                                – Dağ başını efkâr almış
                                Gümüş dere durmaz ağlar –
                                Gözyaşından kana kesmiş gözlerim;
                                Ben ağlarım. Çayır ağlar, çimen ağlar.
                                Ağlar-ağlar: Cihan ağlar
                                Mızıkalar iniler: Irlam-ırlam dövülür
                                Altmış üç ilimiz: Altmış üç yetim
                                Yıllar gelir-geçer: Kuşlar gelir-geçer
                                Her geçen seni bizden parça-parça götürür
                                Mustafa'm! Mustafa Kemal'im!

                                Diz dövdüm:
                                Gözlerimin şavkı gitti Sakarya'nın suyuna.
                                Sakarya'nın suları namım söyleşir.
                                Hemşehrim Sakarya! Öksüz Sakarya!
                                Ankara'dan uçan kuşlar
                                – "Kemal'im" der, günler-günü çağrışır.
                                Kahrolur. Bulutlara karışır.
                                Gök bulut, yaşmak bulut.
                                Uca dağlar, dev-boyunlu morca dağlar
                                Divan durmuş bekleşir
                                Mustafa'm! Mustafa Kemal'im!

                                Nasıl böyle varıp geldin? Hoş geldin!
                                Çıngı kaymış, yalazlanmış gözlerin
                                Şol yüzünde güneş-südü sıcaklık.
                                Ellerinden öperim Mustafa Kemal.
                                Senin dalın yağrağın, biz senin fidanların.
                                Biz, bunları yapmadık.
                                Sen elbette bilirsin, bilirsin Mustafa Kemal:
                                Elsiz-ayaksız bir yeşil yılan.

                                Yaptıklarını yıkıyorlar Mustafa Kemal!
                                Hani bir vakitler Kubilay'ı kestiler.
                                Çün buyurdun! Kesenleri astılar
                                Sen uyudun. Asılanlar dirildi.
                                Mustafa'm! Mustafa Kemal'im!

                                Karalar kuşanmış Karadeniz akmam diyor.
                                Dokunmayın! Ağlamaktan bıkmam diyor.
                                Bu gece kıyamet gecesi.
                                Bu vapur Bandırma vapuru.
                                Yattığı yer nur olsun Mustafa Kemal
                                Ben ölümden korkmam diyor
                                Korkmam diyen dilleri: Toz oldu-toprak oldu.
                                Değirmen döndü dolandı: On yıl oldu.
                                Bir kusur işledik, bağışlar mı kimbilir;
                                O bize öğretmedi kazan kaldırmasını.
                                Günahı-vebali öğretenin boynuna
                                Erdirip-olduran'a ana-avrat sövmesini.
                                Yüreğim kırıldı, kanım kurudu.
                                Var git Karadeniz! Var git başımdan.
                                Mızıka çalındı: Düğün mü sandın
                                Bir yol koyup gideni gelir mi sandın?
                                Mustafa'm! Mustafa Kemal'im!

                                Ankara'nın taşına bak!
                                Tut ki baktım: Uzar gider efkârım:
                                Çayır ağlar, çimen ağlar, ben ağlarım.

                                Gözlerimin yaşına bak!
                                Ankara Kalesi'nde, Rasat-Tepe'de
                                Bir akça-şahan, gezer dolanır:
                                Yaşın-yaşın mezarını aranır
                                Şu dünyanın işine bak!
                                – Mustafa'm! Mustafa Kemal'im!

                                Attila İLHAN

                                Mustafa Kemal

                                Bir kartal dolaşır gökte
                                Kanatlanır anılarca
                                Mustafa Kemal eli tetikte
                                Kocatepe dağlarında

                                Bir gölge yağız atın üstünde
                                İleri hatlarda bir nefer
                                Bir kurşun saatin kalbinde
                                Mustafa Kemal ölmez der

                                Bir devrim devrimler içinde
                                Öğretmen, çiftçi, kumandan…
                                Kanat germiş Türk göklerine
                                Bir varlık Tanrı'dan.

                                Mustafa Kemal yaşadığım…
                                Mustafa Kemal inandığım…
                                Mustafa Kemal andığım…
                                Her bayram,
                                Ağladığım
                                On Kasım'larca

                                Ergun EVREN

                                #2186038
                                alpler
                                Katılımcı

                                  Mustafa Kemal'in Kartalı

                                  Masaldı dağlar, taşlar gerçekten masaldı ha
                                  Geçiyordu Mustafa Kemal Çamlıbel'den.
                                  Yabanın kurdu kuşu seyrine inmiştiler
                                  Kara pençelerle, ak gagalarla.
                                  Susmuştu yeryüzü efsaneler içinde
                                  Masaldı dağlar, taşlar gerçekten masaldı ha.

                                  Ona iyce yaklaşan kocaman bir kartaldı ha
                                  Bakır kızıllığındaydı tüyleri, kor alevindeydi gözleri
                                  Kondu ilk kayaya, düşen bir rüzgar parçası gibi
                                  Sevgiyle bakıştılar
                                  Tanış çıktılar sanki kainatlar üstünde
                                  Ona iyce yaklaşan kocaman bir kartaldı ha.

                                  Kartal uçup gidince ortalık boşaldı ha
                                  Kayboldu mucizesi havaların.
                                  Neydi, nasıl bir parıltıydı, bilemedi kimseler
                                  Kimin aşkıydı, inmişti semalardan toprağa, paşam?
                                  Kalmadı sonsuzluk, haşmet, gurur
                                  Kartal uçup gidince ortalık boşaldı ha.

                                  Aman aman bu kartal vallahi bir faldı ha
                                  Vatan göklerinden vatana söyler:
                                  Kocaman zafer bayraklarının geleceğini
                                  Kocaman günlerin ucunda.
                                  Anladı Mustafa Kemal, kimseye söylemedi
                                  Aman aman bu kartal vallahi bir faldı ha.

                                  Mustafa Kemal'i de Mustafa Kemal'di ha
                                  Unutmadı kartalı hiç.
                                  Gün doğarken kızaran yamaçlarda aradı
                                  Bekledi kanat seslerini fırtınalardan.
                                  Kartal değilse de kartal vefalıydı
                                  Mustafa Kemal'i de Mustafa Kemal'di ha.

                                  Artık bütün mevsim yapraksız bir daldı ha
                                  Yoktu Mustafa Kemal'in umduğu
                                  Gelmiyordu kartalı geriye şahikalardan
                                  Üç yıldır gelmiyordu.
                                  Konmuyordu büyük habercisi zaferin
                                  Artık bütün mevsim yapraksız bir daldı ha.

                                  Kanatları amma da al aldı ha
                                  Hangi şehitler seslenmiş belli değil.
                                  Bir 30 Ağustos günü göründü Mustafa Kemal'in kartalı
                                  Koca kanatlarını çırptı boşluğa
                                  Sallandı gök
                                  Kanatları amma da al aldı ha.

                                  Fazıl Hüsnü DAĞLARCA

                                  Nöbetçi Millet

                                  Yaradan hey Yaradan!
                                  Dört yıl değil bin yıl geçse aradan
                                  Sensin ateş diye kanımızdaki
                                  Sesin ışık diye önümüzdeki!
                                  Ey yanımızdaki
                                  Beş on mermere, bir avuç toprağa sığan
                                  Sınırsız mavi umman hey!
                                  Yeni kıyılar bulur, yeni yarlar kazardın
                                  Sen her köpürüp taşmanda;
                                  Her konuşmanda
                                  Milletin alın yazısını yeniden yazardın.
                                  Bakışların inanmayanı ezerdi
                                  Sağ kolun bir tırpana benzerdi:
                                  Başlardı yurt tarlasında düşüncenin hasadı.
                                  Cümlelerin ya örsten kalkardı
                                  Ya çıkardı kından.
                                  Başak saçların sarkardı harman alnından:
                                  Halk, biçilmiş ekin gibi, düşerdi dizlerine.
                                  Milyonlar katılırdı sözlerine
                                  Mıknatısa koşan zerreler gibi.
                                  Köhne kanaatler, köhne küreler gibi
                                  Sözünde çarpışıp düşerdi.
                                  Tam sustuğun gün kıyamet oldu
                                  Tam konuştuğun anlarsa mahşerdi:
                                  Rab, gökte "dinleyin" derdi meleklerine;
                                  Yıldızlar girerdi yeni mahreklerine;
                                  Nehirler kavuşurdu yeni denizlerine:
                                  Halk biçilmiş ekin gibi düşerdi dizlerine.
                                  Şimdi nöbetçi olmak için Anıtkabrine
                                  Tamamlayabilmek için tavafını
                                  Sarmış yalın kılıçlar gibi etrafını
                                  Tutuyor nöbet.
                                  Bu millet:
                                  Bu, vaktiyle ayaklarını ummanlar yalayan
                                  Bu, üç kıtayı atının nallarıyla damgalayan
                                  Bu, Timur'u, Atilla'yı, Oğuz'u
                                  Bu, Yıldırım'ı, Fatih'i, Yavuz'u
                                  Bu, seni yetiştiren ulu millet.
                                  Vakar ve haysiyetle dimdik
                                  Uyanık, tetik
                                  Anıtkabrinde tutuyor nöbet.
                                  Dünya dönüp dolaşıp
                                  Boğazlaşıp dalaşıp
                                  Ergeç ve ancak
                                  Milli misaklarda karar kılacak.
                                  Ey en büyük usta!
                                  Düşünen olmadı bu hususta
                                  Senden evvel ve senden ileri.
                                  İlk müjdeyi, ilk haberi
                                  Senden almıştı cihan
                                  Ta o zamandan
                                  Anlayamadığına yansın.
                                  Sen, dünyanın dönüp dolaşıp geleceği
                                  Uğrunda milyonların seve seve öleceği
                                  En büyük maksat için
                                  Dünyaya ilk karşı koyansın.
                                  Nasıl içimizdeysen bütün varınla
                                  İşte öylece dünya davalarındasın!
                                  O ışık saçların, o alev sözlerinle
                                  O gök gözlerinle sen.
                                  Ey ıssız geceler içinden
                                  Bize eşsiz sabahı getiren!
                                  Ey asırlardır dul bayrağın eşi
                                  Ey geceyarılarımızın güneşi
                                  Ey ışık saçlar
                                  Ey yele kaşlar
                                  Ey çekilmiş hançer bakışlar
                                  Ey fikri döven şakaklar
                                  Ey kalem parmaklar
                                  Ey ay-yıldızlı el
                                  Ey en güzel
                                  Ey en büyük
                                  Ey Atatürk!
                                  Getir dudaklarını bir bir alnımıza koy
                                  Dağlansın ateşinle bu soy.
                                  Oy Atatürk oy…
                                  İrkilmez Ata çocuğu irkilmez:
                                  Zaptedilmez, Atam, zaptedilmez
                                  Biz varken senin hisarının burçları:
                                  Bakışlarımız kılıç uçları
                                  Bekliyoruz devrimini biz.
                                  Çökmeyeceğiz diz
                                  İsterse hayat zehrolsun
                                  İsterse refah kahrolsun
                                  İsterse kurşun düşsün yanımıza belimize
                                  İsterse geçinmek için bir dilim
                                  Kuru ekmek geçmesin elimize.
                                  Halel gelmez bizim ateşimize;
                                  Dünya düşse peşimize
                                  Yer sarsılsa yerinden
                                  Ne senden geçeriz, ne senin eserinden.

                                  Behçet Kemal ÇAĞLAR

                                  Onsuz

                                  Ah işte duyuyorum mesut günler içinden
                                  Sana "Sevimli yüzün asla solmasın" diyen
                                  Bütün adınla dolu sevinç şarkıları…
                                  – Sen öldüğün için mi şimdi bayraklar yarı!
                                  Ah işte görüyorum seni gördüğüm günü
                                  Altından, alkışlarla geçiyorsun bir tak'ın
                                  O gün bana gelmiştin babamdan daha yakın.
                                  Meğer duyacakmışım bir sabah öldüğünü…
                                  Meğer görecekmişim bir sabah gidişini
                                  İstanbul'un önünden son defa geçişini…
                                  Bizler seninle nasıl, ah nasıl beraberdik
                                  Bizler ki az sıkılsak "O başımızda" derdik
                                  Nasıl yok bileceğiz, O güzel güneş yüzü
                                  Ana, baba değil bu, bizler Ata öksüzü…
                                  Tatmadık, bilmiyoruz bu bambaşka yarayı
                                  Öğret bize yarabbi, ah O'nsuz yaşamayı…

                                  Ziya Osman SABA

                                  Onundur

                                  Ne yaptığını ne yapacağını bilendi Atatürk
                                  Halktan daha ulu soy yoktu gözünde
                                  Kesinkes ulusal egemenlik
                                  Halk yönetimi onundur

                                  Kaldırır ululuk aldatmacasını tüm
                                  Ne denli köhnelik yobazlık yozluk varsa
                                  Laiklik içinde gerçek din duyarlığı
                                  Türk kadınını yücelten istem onundur

                                  Tarihimizi temele kökene boyutlayan
                                  Türk'ün düşüncesini sanatıyla bir tutan
                                  Türkçemizi anlatımda ışıklara büründüren
                                  Kafamız yüreğimiz soluğumuz onundu

                                  Hiç bir akıma benzemez ondaki görüşler
                                  Kendi çerçeveledi kendi yorumladı
                                  En yeni bilimdir tekniktir Atatürkçülük
                                  Bu çağın çok ötesinde bir çağ onundur

                                  Oğuz Kazım ATOK

                                  Senin Çocukların

                                  Çiçek olup açtılar.
                                  Sokaklarda coştular.
                                  Neşe sevinç saçtılar.
                                  İşte huzurundalar.

                                  Kardeşlikler pekişti.
                                  Hür dünyaya serpişti.
                                  Bak çocuklar yetişti.
                                  İşte huzurundalar.

                                  Minnet şükran sundular.
                                  Huzurunda durdular.
                                  Sevgi bağı kurdular.
                                  İşte huzurundalar.

                                  Hakkı ÇEBİ

                                15 yazı görüntüleniyor – 1 ile 15 arası (toplam 37)
                                • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.