fıkra bu ya!!
65 yaşlarındaki bir bayan doğum yapar. Hastaneden eve döndüğü gün eş dost ziyaretine gelir. Gelenler biraz sohbetten, hal hatır faslından sonra bebeği görmek isterler.
Anne:
…- Şimdi olmaz, belki birazdan! der.
Sohbet sürer ve yarım saat kadar sonra misafirler tekrar bebeği görmek isterler.
Anne:
– Şimdi olmaz, belki biraz sonra! diye yanıt verir.
Sohbet 10 dakika kadar daha sürdükten sonra misafirlerden biri bu kez sabırsızlıkla:
– Bebeği şimdi görebilir miyiz?
Anne:
– Şimdi olmaz, bebek ağlayınca! diye karşılık verince, misafirler meraklı ve şaşkın:
– Neden ağlayınca?
Yaşlı anne, en doğal haliyle mırıldanır:
– Çünkü bebeği nereye koyduğumu unuttum!.