| |
| Ana Sayfa | Kayıt ol | Yardım | Ortak Alan | Ajanda | Bugünkü Mesajlar | XML | RSS | |
| |
11-03-2008, 13:19
| #1 | ||
| Banned   Üyelik tarihi: Jan 2008 Yaş: 40
Mesajlar: 1.503
Tecrübe Puanı: 0  | aşk!!!!...bu nasıl bir duygudur ki her kul aynısını yaşar...tıpatıp olmasa da aynı haz, aynı tat, aynı son, aynı acı...şarkılar, şiirler sevilir "beni anlatıyor bak" denerek...kim yazmış, kime yazmış bilinmesede sahiplenilir..."benim şarkım" "benim şiirim" denir ya...işte o lezzette dökülmüş satırlar... kesinlikle farklı bir iletişim var... zamanlamalar da destekliyor bu iletişimi üstelik. o kadar iyi geliyor ki. kimi zaman ağlamak gerekiyor. tutuyor insan tutuyor tutuyor amannn düşmesin! diyerek lakin bir cümle okuyor dudakları titriyor ikinci cümlede gözleri kırpıştırmaya başlıyor üçüncü cümlede yüzünün rengi değişiyor dört beş... en sonunda açılıyor kalbini arasına almış eller... bırakıyor sonra... düşüyor düşüyor düşüyor... nefessiz şehire nefes katılıyor. | ||
|  |
|
11-03-2008, 16:54
| #2 | |||
| Dişi Kartal   Üyelik tarihi: Apr 2007
Mesajlar: 1.845
Tecrübe Puanı: 21 | Alıntı:
belki şiirlerin , yazının edebiyatın bu kadar evrensel olmasının tek sebebi aşkın her yürekte aynı etkiyi bırakması yüzündendir .Bugun tamda yukarda anlattıgın şey geldi başıma ; bir konu okudum forumda , nasıl aynı şeyleri hissediyoruz dedim , nasıl beynimi okumuşda yazmış diye düşündüm o satırların sahibi için ...Sana da o satırların sahibine de Teşekkürlerrrrrrrr.. İçelim açılalım...
__________________ Türküler Sustu , Halaylar Durdu Hüzün Geldi Baş köşeye kuruldu Yoruldu Yüregim , Yoruldu | |||
|
| |
 |
| Bu konuyu arkadaşlarınızla paylaşın |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
 |  |
Hybrid-Şeklinde
