| |
| Ana Sayfa | Kayıt ol | Yardım | Ortak Alan | Ajanda | Bugünkü Mesajlar | XML | RSS | |
12-03-2007, 21:08
| #22 | ||
| Guest 
Mesajlar: n/a
| Sahnedeydi İdil ve Ölüme Açılıyordu Perde yavaş yavaş araladı göz kapaklarını... perdeleri açılıyordu tiyatronun... sahnedeydi artık idil can... heyecandan titreyip kasıldı... ağır ağır kapandı perde... gülümsüyordu dünyaya... kadınlar ki; bin yıldır cephe ardında... kadınlar ki; şimdi düşmüş, dövüşüyorlar cephede... ayşe gülen, nil, sibel, adalet... toplanmışlardı başına... terini sabo siliyordu... içi bir cehennemdi söndüremiyordu. “mitralyöz, mitralyöz...” “kim?” dedi sabo. “benim!” dedi mitralyöz... söz: savaş ezgi müzik: grup yorum | ||
 |
| Bu konuyu arkadaşlarınızla paylaşın |
| Konuyu Toplam 1 Üye okuyor. (0 Kayıtlı üye ve 1 Misafir) | |
| |
 |  |
Ağaç şeklinde
