Mersinin Tarihçesi

-M-
Martin: Eskiden kullanılan ve tek kurşun atan bir çeşit tüfek.
Met: Kabarma.
Mıntıka: Bölge.
Mucuk: Bir çeşit küçük sinek.
Murad: İstek, arzu.
Münasip: Uygun, yerinde, yakışıklı.
Mütevazi: 1. Alçak gönüllü., kurumsuz. 2. Gösterişsiz.
Müzevir: Söz götürüp getiren, ara bozan.

-N-
Nefer: 1. Kimse kişi, 2. Er.
Noksansız: Eksiksiz.

-O-
Oba: 1. Bölmeli büyük göçebe çadırı. 2. Çadır halkı, göçebe ailesi. 3. Göçebelerin bir zaman için konaklamış oldukları yer.
Od: Ateş.
Okuntu: Çağrı kağıdı, davetiye.
Orak: 1. Ekin biçmekte kullanılan, yarım çember biçiminde, bir ucu tutmaklı, öbür ucu sivri kılıç. 2. Ekin biçme, deyirgi, hasat.
Oymak: 1. Boy denilen topluluğun ayrıldığı kol, işaret. 2. İzcilikte küçük birlik.